وقتی کار و تولید میلیتاریزه می‌شوند؛ چگونه پکن تجارت را به ابزار سیاسی تبدیل می‌کند؟

پکن تلاش می‌کند با اعمال محدودیت بر صادرات عناصر خاکی کمیاب و بعضی تجهیزات در حوزه ماشین‌آلات و انرژی‌های تجدیدپذیر، تسلط خود را در این حوزه‌ها نگاه دارد و از این طریق این حوزه‌ها را تبدیل به ابزار سیاسی و ژئوپولیتیکی خود کند. اکوایران: پکن اعلام کرده است که موج اخیر محدودیت‌های صادراتی و مقررات پیشنهادی برای محافظت از منافع تجاری این کشور ضروری است؛ برای مثال، چین طی چند دهه و با صرف میلیاردها دلار، سلطه خود را بر تولید تجهیزات انرژی خورشیدی ایجاد کرده است. دولت این کشور استدلال می‌کند که باید صادرات تجهیزات اصلی این صنعت را محدود کند تا رقبایش نتوانند زنجیره تأمین مشابهی را در داخل کشورهای خود بازسازی کنند. محدودیت صادرات: ابزار سیاسی پکن برای وابسته‌سازی دیگران به خود

به نوشته نیویورک‌تایمز، موضوع فقط عناصر خاکی کمیاب نیست. چین با محدود کردن صادرات فناوری‌های مربوط به انرژی خورشیدی، پهپادها و تولید دارو، کار را برای کشورهای دیگر در مسیر کاهش وابستگی به فناوری‌های چینی دشوارتر می‌کند. این ماشین‌ها از بزرگ‌ترین تجهیزات صنعتی جهان هستند: استوانه‌های فولادی عظیمی که طول برخی از آنها به اندازه یک زمین فوتبال است و به دیسک‌های چرخانی مجهز شده‌اند که می‌توانند سنگ‌ها را خرد کنند و مسیر را برای ساخت جاده‌ها و خطوط راه‌آهن باز کنند. این تجهیزات که ماشین‌های حفاری تونل نامیده می‌شوند، تنها توسط تعداد محدودی از شرکت‌ها تولید می‌شوند که بیشتر آنها کارخانه‌هایی در چین دارند.

 

هند از این ماشین‌ها برای حفر تونل، از جمله در منطقه هیمالیا، استفاده می‌کند تا بتواند توانایی خود را برای اعزام نیروهای نظامی و دفاع از مرز مورد مناقشه‌اش با چین افزایش دهد؛ اما از ماه آینده، پکن احتمالاً خواهد توانست تعیین کند که آیا هند اجازه خرید این ماشین‌ها را دارد یا خیر. این ماشین‌ها بخشی از تلاش گسترده‌تر چین برای کنترل صادرات محصولات کارخانه‌ها و آزمایشگاه‌های این کشور به سایر نقاط جهان هستند. پکن طی ماه گذشته اقداماتی را برای کنترل صادرات ده‌ها فناوری آغاز کرده است؛ از جمله پهپادها، مدل‌ها و عامل‌های هوش مصنوعی، برخی فرایندهای مورد استفاده در تولید داروهای پیشرفته و فناوری‌های ساخت پنل‌های خورشیدی. …