سرمقاله جوان/ جاده‌صاف‌کن دشمن نباشید | آخرین خبر

اظهارات اخیر غلامحسین کرباسچی در یک برنامه تلویزیونی و ادعای او مبنی بر اینکه حمله به چند کشتی متخلف که قصد عبور غیرقانونی از جنوب تنگه هرمز را داشته‌اند، در ۱۶ تیرماه به شکست توافق اسلام‌آباد انجامیده است، علاوه بر آنکه عاری از واقعیت است، نشانه تلخی از نوعی کنشگری غلط در برخی سیاسیون کشور هم هست. 

نخست، خود این ادعا با واقعیت‌های پیش از حادثه همخوانی ندارد. پیش از آن اتفاق و در فاصله ۲۸ خرداد تا ۱۶ تیر ۱۴۰۵، بار‌ها شاهد نقض تعهدات از سوی امریکا در چارچوب توافق اسلام‌آباد بودیم. نقض عهد امریکا نه یک احتمال، بلکه واقعیتی بود که در طول زمان تکرار شد. طبیعی است که جمهوری اسلامی ایران نمی‌تواند پایبندی یک‌طرفه به توافقی را ادامه دهد که طرف مقابل آن را زیر پا می‌گذارد. منطق روشن حقوقی و سیاسی می‌گوید وقتی توافقی از سوی طرف مقابل نقض می‌شود، طرف دیگر حق اقدام متقابل دارد. 

بر اساس همان توافق، قرار بود در ۶۰ روز نخست، عبور و مرور با ترتیبات مورد تأیید ایران و از کریدوری در شمال تنگه انجام شود که جمهوری اسلامی ایران آن را تأیید کرده بود. در چنین شرایطی، امریکایی‌ها قصد داشتند از رویداد‌های داخلی ایران، از جمله مراسم تشییع پیکر پاک رهبر شهید، برای نقض توافق سوءاستفاده کنند؛ بنابراین آنچه رخ داد، نه یک اقدام خودسرانه، بلکه تصمیمی در چارچوب سلسله‌مراتب نظامی کشور و بر پایه حق عمل متقابل بود. 

دوم، نکته مهم‌تر از خود این ادعا، الگوی تکرارشونده‌ای است که برخی سیاسیون در قبال آن قرار می‌گیرند. بخشی از چهره‌های سیاسی، عمدتاً در جریان اصلاح‌طلب و میان غرب‌گرایان، در حوادث مهم و رویارویی‌های بزرگ ملی، انگشت اتهام را به سمت خودی نشانه می‌گیرند و جمهوری اسلامی ایران را متهم می‌کنند، درحالی‌که از تبرئه طرف امریکایی ابایی ندارند. آقای کرباسچی نیز در همین چارچوب، بدون توجه به نقض‌های پیشین امریکا، مسئولیت شکست توافق را به ایران نسبت می‌دهد. پیش‌ازاین نیز افرادی مانند بهزاد نبوی چنین ادعایی را مطرح کرده بودند؛ ادعا‌هایی که پایه‌ای در واقعیت ندارد.  …