تورم و زوال تدریجی رفاه خانوارها / کوچک‌ شدن تدریجی دنیای انتخاب‌های مردم

به  گزارش خبرنگار اجتماعی رکنا،  روایت زندگی مردمی که دیگر فقط کمتر نمی‌خرند؛ ارزان‌تر می‌خورند، دیرتر درمان می‌شوند و از آرزوهایشان دست می‌کشند. صبح هنوز کامل روشن نشده است. زنی مقابل قفسه لبنیات فروشگاه ایستاده و قیمت‌ها را یکی‌یکی نگاه می‌کند. دستش به سمت بسته‌ای می‌رود، مکث می‌کند و بعد سراغ محصول ارزان‌تری می‌رود. چند قدم آن‌طرف‌تر، مردی قیمت گوشت را می‌پرسد و بدون خرید از مغازه بیرون می‌آید. در خانه دیگری، مادری هزینه کلاس زبان فرزندش را با مخارج ماهانه جمع می‌زند و به این نتیجه می‌رسد که فعلاً باید از آن صرف‌نظر کند.

این صحنه‌ها شاید دیگر برای بسیاری از ایرانیان غریب نباشد. تورم مدت‌هاست که از جدول‌های اقتصادی و گزارش‌های رسمی بیرون آمده و به یکی از بازیگران اصلی زندگی روزمره مردم تبدیل شده است؛ بازیگری که بی‌سروصدا، اما مداوم، در تصمیم‌های کوچک و بزرگ خانوارها دخالت می‌کند.

مسئله فقط گران‌شدن کالاها نیست. آنچه در سال‌های تورمی کمتر دیده می‌شود، تغییر تدریجی کیفیت زندگی است؛ مردمی که همچنان خرید می‌کنند، اما انتخاب‌هایشان محدودتر شده است. همچنان به پزشک مراجعه می‌کنند، اما گاهی درمان را به تعویق می‌اندازند. فرزندانشان به مدرسه می‌روند، اما ممکن است دیگر توان پرداخت هزینه آموزش‌های مکمل را نداشته باشند.

تورم در ایران فقط قدرت خرید را کاهش نداده است؛ به‌تدریج کیفیت آنچه مردم می‌خورند، می‌پوشند، می‌آموزند و تجربه می‌کنند را نیز تغییر داده است. سفره‌هایی که کوچک نمی‌شوند، اما کیفیتشان تغییر می‌کند

شاید ملموس‌ترین تصویر تورم را بتوان سر میز غذا دید. جایی که تصمیم‌گیری درباره شام و ناهار، دیگر صرفاً بر اساس سلیقه اعضای خانواده نیست؛ قیمت‌ها هم در تعیین منوی خانه نقش دارند.

خانواده‌ای که پیش‌تر برای خرید مواد غذایی به تنوع و کیفیت توجه می‌کرد، حالا ممکن است ابتدا قیمت را ببیند و بعد به کیفیت فکر کند. خرید گوشت کمتر می‌شود، مصرف لبنیات تغییر می‌کند، میوه‌های گران‌تر از سبد خرید کنار می‌روند و کالاهای ارزان‌تر جایگزین می‌شوند. …