بازار
در مقابل، برخی رفتارهایی که واقعاً دوست داریم انجام دهیم، هر روز به تصمیم‌گیری و تلاش تازه‌ای نیاز دارند. این تفاوت، یکی از مهم‌ترین جاهایی است که مفهوم «عادت» خود را نشان می‌دهد.
عادت‌ها فقط رفتارهای تکرارشونده نیستند؛ بلکه رفتارهایی هستند که در اثر تکرار، با موقعیت‌ها و نشانه‌های مشخص پیوند پیدا می‌کنند و در حضور همان نشانه‌ها، آسان‌تر و خودکارتر انجام می‌شوند. به همین دلیل، برای تغییر رفتار همیشه کافی نیست که فقط تصمیم بگیریم؛ گاهی باید شرایطی ایجاد کنیم که رفتار تازه بتواند در ریتم معمول زندگی جای بگیرد. عادت دقیقاً چیست؟
در زبان روزمره، هر کاری که زیاد تکرار کنیم ممکن است عادت نامیده شود؛ اما در روانشناسی، این مفهوم معنای دقیق‌تری دارد.
پژوهشگران معمولاً عادت را رفتاری می‌دانند که در اثر تکرار در یک زمینه مشخص، با نشانه‌های همان زمینه پیوند پیدا می‌کند. در نتیجه، وقتی فرد دوباره با آن موقعیت روبه‌رو می‌شود، احتمال آغاز رفتار افزایش می‌یابد و انجام آن به تصمیم‌گیری آگاهانه کمتری نیاز دارد.
برای مثال، مسواک زدن پیش از خواب تنها به این دلیل عادت نیست که بارها آن را انجام داده‌ایم. این رفتار به نشانه‌هایی مانند رفتن به حمام، آماده شدن برای خواب یا پوشیدن لباس خواب نیز مرتبط شده است. بنابراین، رسیدن به آن موقعیت‌ها می‌تواند انجام رفتار را آسان‌تر کند.
در بسیاری از عادت‌ها، سه عنصر اصلی دیده می‌شود: نشانه یا محرک؛ مانند زمان، مکان یا یک اتفاق مشخص؛ رفتار؛ کاری که انجام می‌دهیم؛ نتیجه یا پاداش؛ احساسی یا پیامدی که رفتار را تقویت می‌کند. عادت چه تفاوتی با اراده دارد؟
اراده یعنی بتوانیم در یک موقعیت، آگاهانه تصمیم بگیریم چه کاری انجام دهیم. عادت، در مقابل، باعث می‌شود یک رفتار در شرایط آشنا، پیش از آنکه وارد فرایند طولانی تصمیم‌گیری شویم، فعال شود. …
