پنج‌ ساله‌ها پشت نیمکت مدرسه

هفت صبح|  هنوز دست‌های کوچکش بیشتر از مداد و دفتر، دنبال اسباب‌بازی و مدادرنگی می‌گردد. دنیا برای او خلاصه شده در قصه‌هایی که می‌سازد، بازی‌هایی که تمام نمی‌شوند و سوال‌هایی که پشت سر هم از بزرگ‌ترها می‌پرسد. گاهی ساعت‌ها با چند تکه لگو سرگرم می‌شود و گاهی از یک نقاشی ساده، قصه‌ای طولانی می‌سازد. برای او هنوز زندگی بیشتر از آنکه به زنگ کلاس و برنامه درسی گره خورده باشد به بازی و کشف دنیای اطرافش می‌گذرد، اما حالا قرار است این دنیای کودکانه یک سال زودتر با قواعد تازه‌ای روبه‌رو شود. پنج‌سالگی؛سنی که شاید برای بعضی‌ها آغاز مدرسه باشد و برای بعضی دیگر هنوز وقت بازی و کودکی کردن.

 

پیشنهاد اجباری شدن دوره پیش‌دبستانی از پنج‌ سالگی که پس از تصویب در کمیسیون آموزش مجلس،  در انتظار بررسی در صحن علنی است؛ بار دیگر بحث آموزش زودهنگام کودکان را به میان آورده و پرسش‌های زیادی را پیش روی خانواده‌ها و کارشناسان گذاشته است. هرچند برخی مسئولان از اجرای این طرح از سال آینده خبر داده‌اند، درباره زمان‌بندی و نحوه اجرای آن هنوز ابهام‌هایی وجود دارد و از اجرای تدریجی آن طی چند سال نیز صحبت شده است. بنابراین هنوز نمی‌توان با قطعیت گفت این طرح از سال آینده اجرا می‌شود یا اجرای آن به زمان دیگری موکول خواهد شد.اما آیا کودکان در این سن آمادگی ورود به محیط آموزشی را دارند؟ یک سال زودتر آموزش دیدن به معنای یک سال جلو افتادن در یادگیری است یا ممکن است بخشی از فرصت بازی و تجربه کردن را از آن‌ها بگیرد؟

  نسخه‌های متفاوت دنیا

یک کودک سه‌ساله در فرانسه ممکن است هر روز چند ساعت را در فضایی بگذراند که بخش زیادی از آن به بازی، نقاشی و قصه‌گویی می‌گذرد. در حالی که کودکی هم‌سن‌وسال او در فنلاند هنوز چند سال با ورود به دبستان فاصله دارد. در کشورهای مختلف نگاه به سن شروع آموزش و شیوه آماده کردن بچه‌ها برای مدرسه متفاوت است.

  …