بدون تعارف یا بدون تعریف!؟

پلتفرم‌های خانگی بخشی از مسیر خود تا به امروز را از معبر آزمون‌وخطا طی کرده‌اند و طبیعی است که برخی از دورخیزها به شکست و برخی دیگر به ثبت تجربه‌ای تازه و موفق منتهی شده است. یکی از قالب‌های مهم برنامه‌سازی که بیراه نیست اگر مدعی شویم که در رتبه دوم پس از سریال‌های نمایشی، سهم عمده‌ای در جذب مخاطب به ویترین پلتفرم‌ها داشته، تاک‌شو یا همان برنامه‌های گفت‌وگومحور است.

مهمترین آسیب در فرآیند طراحی این دست برنامه‌ها هم بنابر آنچه تا به امروز در کارنامه پلتفرم‌ها به ثبت رسیده، تکیه آن‌ها بر حضور چهره‌ها و فقدان خلاقیت در طراحی چارچوب کلی برنامه است. پلتفرم فیلیمو که در زمینه آزمون و خطا برای رسیدن به قالب‌های مطلوب یکی از باسابقه‌ترین‌ها به‌شمار می‌رود مدتی است که پخش دو برنامه «روشن» و «فیلیموسیت» را آغاز کرده است. دو برنامه با دو مأموریت کاملا متفاوت که در یک نگاه کلی عنصر مشترک در آن‌ها «گفت‌وگو» است. برنامه‌ای از جنس «روشن» که احتمالا در نبود علی میرمیرانی در مقام میزبان در همان مرحله طراحی روی کاغذ پروژه‌ای شکست‌خورده بود و بخش عمده‌ای از تکیه‌اش روی اجرای متفاوت و لحن متمایز میرمیرانی در گفت‌وگو با مهمانان بوده است. نکته‌ای که باید اعتراف کرد ارزش ریسک برای تولید یک برنامه جدید را هم داشته اما خروجی آن فاصله‌ای معنادار با تجربه‌های قبلی همین مجری و میزبان پیدا کرده است.

اصلی‌ترین پاشنه‌آشیل برنامه هم اتفاقا در زمینه چیدمان مهمان‌ها و مهمتر از آن فقدان هرگونه نوآوری و فرم و ارائه است. نه مهمان‌ها جذابیتی فراتر از آنچه پیش‌تر مخاطب در شبکه خانگی تماشا کرده به برنامه تزریق کرده‌اند و نه فضای کلی برنامه و حتی میزبانی … …