به گزارش فرارو به نقل از هافپست، برای بسیاری از کارمندان و شاغلان، روزهای تعطیل پایانی هفته همواره کوتاهتر از آنچه هستند که به نظر میرسد. فرقی ندارد تعطیلات یک یا دو روز باشد یا به واسطه مناسبتهای تقویمی به یک آخر هفته سه روزه بدل شود؛ واقعیت روانشناختی مشترک این است که ساعات فراغت و آسودگی بسیار سریعتر از روزهای کاری سپری میشوند.
هرچند از نظر ریاضی و فیزیکی فرمولی جادویی برای افزودن ساعتها به شبانهروز وجود ندارد، اما یافتههای پژوهشگران علوم رفتاری نشان میدهد با تغییر در نحوه گذران اوقات فراغت، میتوان حس ماندگاری و رضایت از زمان را بهطرز چشمگیری افزایش داد.
دکتر مایک سویلیا، پزشک خانواده در اوهایو، معتقد است اهمیت استراحت آخر هفته فراتر از تصورات رایج جامعه است. او در این باره میگوید: «انسانها پس از گذراندن هفتهای پرتنش، به فضایی فیزیکی و بازهای زمانی نیاز دارند تا هم از لحاظ روانی و هم از جنبه جسمانی به تعادل بازگردند و قوای تحلیل رفته خود را بازیابی نمایند.»
ترسی دوماس، دانشیار گروه مدیریت و منابع انسانی در دانشگاه ایالتی اوهایو نیز با تأیید این دیدگاه، هرگونه وقفه در چرخه کار، اعم از مرخصی، تعطیلات پایان هفته یا حتی استراحتهای عصرگاهی پس از ساعت کاری، را برای پدیدهای به نام «بازیابی منابع روانی» حیاتی میداند.
در روانشناسی سازمانی، واژه «بازیابی» بیانگر سازوکاری است که طی آن، منابع انرژی که در طول انجام وظایف شغلی مستهلک شدهاند، تجدید میشوند؛ فرآیندی که کاملاً شبیه نیاز مبرم ورزشکاران حرفهای به استراحت و تنآسایی پس از تمرینهای طاقتفرساست.
در ادامه، شش راهبرد علمی که از سوی صاحبنظران برای بهینهسازی روزهای تعطیل و کشش زمانی مؤثرتر پیشنهاد شده را بررسی خواهیم کرد: ۱. برنامهریزی هدفمند برای بخشی از زمان …
