به گزارش خبرنگار مهر، افزایش مصرف بنزین در سالهای اخیر و فاصله گرفتن تقاضا از ظرفیت تولید داخلی، بار دیگر ضرورت استفاده از ظرفیتهای جایگزین در سبد سوخت کشور را برجسته کرده است. یکی از مهمترین این ظرفیتها، شبکه گسترده عرضه سیانجی و ناوگان چندمیلیونی خودروهای دوگانهسوز است؛ ظرفیتی که بهرغم سرمایهگذاریهای انجامشده در سالهای گذشته، امروز بخش قابل توجهی از آن بلااستفاده مانده و میتواند در کوتاهمدت بخشی از ناترازی بنزین را کاهش دهد.
بررسی وضعیت فعلی صنعت سیانجی نشان میدهد ظرفیت فعال جایگاهی کشور حدود ۴۰ میلیون مترمکعب در روز است، اما میزان مصرف واقعی به حدود ۱۵ تا ۱۶ میلیون مترمکعب رسیده است. به عبارت دیگر، نزدیک به ۷۰ تا ۷۵ درصد ظرفیت ایجادشده در این بخش خالی مانده؛ در حالی که همین ظرفیت میتواند بدون نیاز به سرمایهگذاری سنگین جدید، در خدمت مدیریت مصرف بنزین قرار گیرد.
در سالهای گذشته توسعه سیانجی بهعنوان یکی از راهکارهای اصلی کاهش وابستگی حملونقل به بنزین دنبال شد و میلیونها خودرو به سامانه دوگانهسوز مجهز شدند. اکنون حدود ۴.۵ میلیون خودروی سیانجیسوز در کشور وجود دارد، اما بخشی از این ناوگان عملاً از سوخت گاز استفاده نمیکند. آمارها نشان میدهد مصرف سیانجی که در سال ۱۴۰۱ حدود ۲۲ میلیون مترمکعب در روز بود، اکنون به حدود ۱۶ میلیون مترمکعب کاهش یافته است؛ افتی که نشان میدهد بین ۷۰۰ هزار تا یک میلیون خودرو از مدار مصرف سیانجی خارج شدهاند یا سهم استفاده آنها از این سوخت بهشدت کاهش یافته است.
یکی از دلایل اصلی کاهش اقبال به سیانجی، پایین بودن قیمت بنزین نسبت به هزینهها و دردسرهای استفاده از گاز عنوان میشود. تا زمانی که اختلاف قیمت، صرفه اقتصادی محسوسی برای مصرفکننده ایجاد نکند، انگیزه بازگشت خودروهای دوگانهسوز به جایگاههای سیانجی کاهش مییابد. در کنار این موضوع، مسائلی مانند ریجکت شدن مخازن، هزینه بازبینی و تعویض مخزن، کمبود مشوقهای پایدار و نگرانی برخی رانندگان نسبت به زمان سوختگیری نیز در کاهش تقاضا نقش داشته است.
ظرفیت آماده برای جبران ناترازی بنزین
مزیت مهم سیانجی در شرایط فعلی این است که برخلاف برخی راهکارهای بلندمدت مانند ساخت پالایشگاه یا نوسازی گسترده ناوگان، بخش عمده زیرساخت …
