خبرگزاری مهر، گروه استانها - کوروش دیباج: طرح آرامگاه محمود فرشچیان در مجاورت آرامگاه صائب تبریزی رونمایی شده است؛ طرحی که با تکیه بر خطوط سیال نگارگری ایرانی، مفاهیم باغ ایرانی و برخی مؤلفههای معماری تاریخی ایران شکل گرفته و قرار استدر محوطه باغ تاریخی آرامگاه صائب احداث شود.
حالا در کنار اهمیت فرهنگی ساخت یادمانی برای یکی از برجستهترین نگارگران معاصر ایران، یک پرسش معماری و میراثی نیز پیش روی اصفهان قرار گرفته است: معماری جدید چگونه میتواند در کنار یک مکان تاریخی قرار گیرد، بدون آنکه هویت و خوانایی هیچیک از دو یادمان تحتالشعاع دیگری قرار گیرد؟
بر اساس اطلاعات منتشرشده، شهاب نیکمان، طراح این آرامگاه، ایده اصلی بنا را بر انتقال خطوط منحنی و سیال نگارگری ایرانی از سطح دوبعدی نقاشی به فضای سهبعدی معماری قرار داده است. در طرح، ارتباطی میان معماری معاصر و ریشههای تاریخی معماری ایران و اصفهان دنبال شده و از فرمهای منحنی معماری ساسانی و قوسهای معماری اسلامی نیز الهام گرفته شده است. همچنین هشت درگاه و هشت ستون، هفت پله و گنبدی هفتلایه برای بنا پیشبینی شده است.
همین توضیحات نشان میدهد که با یک بنای صرفاً یادمانی مواجه نیستیم؛ بلکه قرار است معماری، نگارگری، نمادپردازی و عناصر معماری ایرانی در یک کالبد تازه کنار یکدیگر قرار گیرند. از این منظر، موضوع زمانی اهمیت بیشتری پیدا میکند که بدانیم این کالبد جدید قرار است در مجاورت آرامگاه صائب شکل بگیرد؛ مکانی که خود واجد هویت تاریخی و فرهنگی مستقل است.
مسئله بنابراین نه ارزشگذاری درباره جایگاه محمود فرشچیان است و نه صدور حکم درباره مناسب یا نامناسب بودن طرح. پرسش اصلی، کیفیت رابطه میان بنای جدید و زمینه تاریخی آن است؛ موضوعی که در معماری و حفاظت بناهای تاریخی از اهمیت ویژهای برخوردار است. طرح آرامگاه استاد فرشچیان
معماری جدید در کنار اثر تاریخی باید با زمینه گفتگو کند
نگین پویافر، استاد معماری و پژوهشگر معماری ایرانی در گفتگو با خبرنگار مهر اظهار میکند: نخستین نکتهای که درباره چنین پروژهای باید مورد توجه قرار گیرد، تفاوت میان تقلید از یک اثر تاریخی و گفتگو با آن است.
به باور وی، معماری جدید الزامی ندارد که برای قرار گرفتن در کنار یک بنای تاریخی، …
