به گزارش خبرنگار ایلنا در پاسخ منتشرشده از سوی ایرانایر، بار دیگر تأکید شده که محدودیت ۵ کیلوگرمی بار دستی بر اساس استانداردها و الزامات ایمنی پرواز تعیین شده است. اصل وجود این محدودیت محل اختلاف نیست؛ تقریباً همه شرکتهای هواپیمایی دنیا برای وزن و ابعاد بار همراه مسافر ضوابط مشخصی دارند و رعایت این ضوابط برای حفظ ایمنی و نظم کابین ضروری است.
اما گزارش منتشرشده اساساً درباره اصل وجود مقررات نبود؛ بلکه درباره نحوه اجرای این مقررات و دریافت هزینه از مسافران پرسش مطرح کرده بود. پاسخی که ایرانایر منتشر کرده، به این پرسش نپرداخته و صرفاً مقررات موجود را تکرار کرده است.
نکتهای که همچنان نیازمند توضیح است، استناد ایرانایر به «الزامات ایمنی پرواز» است.
اگر محدودیت وزن بار دستی یک الزام ایمنی است، این الزام باید یک معیار فنی باشد؛ معیاری که برای همه مسافران به یک شکل اعمال شود و با پرداخت یا عدم پرداخت هزینه تغییر نکند.
پرسش اینجاست که اگر همان بار پس از دریافت وجه همچنان وارد کابین هواپیما میشود، پرداخت پول دقیقاً چه تغییری در وضعیت ایمنی آن ایجاد کرده است؟
وزن بار تغییری نکرده است. ابعاد آن تغییری نکرده است. فضایی که در کابین اشغال میکند تغییری نکرده است. شرایط پرواز نیز هیچ تفاوتی نکرده است.
بنابراین سؤال کاملاً روشن است؛ دریافت وجه، کدام مؤلفه ایمنی را تغییر میدهد که همان بار، بدون هیچ تغییر فیزیکی، مجاز به ورود به کابین میشود؟
اگر پاسخ ایرانایر این است که دریافت این مبلغ، هزینه یک خدمت اضافی است، لازم است توضیح داده شود این خدمت دقیقاً چیست و چرا همزمان برای توجیه این رویه به «الزامات ایمنی پرواز» استناد میشود. زیرا استانداردهای ایمنی، اصول فنی هستند و اصول فنی نباید با پرداخت هزینه تغییر کنند.
از سوی دیگر، اگر واقعاً اضافهوزن بار دستی میتواند ایمنی پرواز را تحت تأثیر قرار دهد، انتظار میرود این محدودیت بدون هیچ استثنایی اجرا شود؛ چرا که ایمنی پرواز، موضوعی نیست که بتوان آن را با پرداخت وجه تغییر داد. اگر هم پرداخت وجه باعث میشود همان بار بدون تغییر وارد کابین شود، ایرانایر باید توضیح دهد مبنای فنی و حقوقی این تصمیم چیست.
پاسخ منتشرشده همچنین به پرسشهای مهم دیگری نیز پاسخی نداده است. مشخص نیست …
