رویداد۲۴| اقتصاد ایران به مرحلهای رسیده که دیگر مسئله فقط «گرانی» نیست؛ مسئله، ناتوانی درآمد در همراهی با هزینههای ابتدایی زندگی است. خبرگزاری ایلنا در گزارشی تازه از وضعیت معیشت کارگران، به یک عدد تکاندهنده اشاره کرده است: هزینه حداقلی زندگی یک خانواده متوسط کارگری در پایان تیرماه به حدود ۹۰.۵ میلیون تومان در ماه رسیده است.
این عدد، خط فقر رسمی اعلامشده از سوی دولت نیست؛ بلکه محاسبهای است که فرامرز توفیقی، فعال کارگری، بر مبنای دادههای تورمی مرکز آمار و سبد غذایی انستیتو تغذیه انجام داده است. همین نکته اهمیت دارد، زیرا حتی اگر این رقم را به عنوان یک «برآورد» و نه یک عدد رسمی حکومتی در نظر بگیریم، فاصله آن با درآمد واقعی مزدبگیران چنان بزرگ است که اصل مسئله را نمیتوان با اختلاف در روش محاسبه کنار گذاشت.
ماجرا زمانی جدیتر میشود که این رقم را با عددی مقایسه کنیم که خود شورای عالی کار چند ماه پیش به عنوان هزینه سبد معیشت تعیین کرده بود.
در اسفندماه ۱۴۰۴، سبد معیشت کارگران حدود ۴۲ میلیون و ۹۰۰ هزار تومان تعیین شده بود. حالا برآورد پایان تیرماه رقم ۹۰.۵ میلیون تومان را نشان میدهد؛ یعنی هزینه زندگی محاسبهشده برای یک خانوار کارگری در فاصلهای حدود چهارماهه، بیش از دو برابر شده است.
این دیگر یک افزایش قیمت معمولی نیست؛ نشانهای از سرعت گرفتن فرسایش قدرت خرید است. دستمزدی که فقط ۸ روز دوام میآورد
در طرف دیگر این معادله، حقوق قرار دارد. در سال ۱۴۰۵ حداقل دستمزد کارگران ۶۰ درصد افزایش یافت. اما حتی این افزایش قابل توجه اسمی نیز نتوانست فاصله میان درآمد و هزینه زندگی را جبران کند. بگذریم از به واسطه همین میزان افزایش دستمزد با موجی از بیکاری و تعدیل نیرو مواجه شدیم.
بر اساس محاسبات منتشرشده، دریافتی یک کارگر متأهل دارای یک فرزند و یک سال سابقه با احتساب مزایا حدود ۲۴.۹ میلیون تومان است. در مقابل، هزینه حداقلی زندگی حدود ۹۰.۵ میلیون تومان برآورد شده است.
به این ترتیب، این دستمزد تنها حدود ۲۷.۵۸ درصد هزینههای حداقلی زندگی را پوشش میدهد. حتی بر مبنای همین محاسبات، حقوق کارگر در ابتدای سال میتوانست هزینه حدود ۱۷.۴۷ روز زندگی را تأمین کند، اما در پایان تیرماه این مدت به حدود ۸.۲۷ روز کاهش یافته است.
به زبان سادهتر، …
