به گزارش اقتصادنیوز به نقل از دنیای اقتصاد، متیو کونتینتی، ستوننویس والاستریت ژورنال، نوشت:
حدود دو دهه از درگذشت میلتون فریدمن، اقتصاددان برجسته و برنده جایزه نوبل میگذرد، اما نام و اندیشههای او بیش از هر زمان دیگری در صدر اخبار است. منتقدان او، چه در میان دموکراتها و چه در میان جمهوریخواهان، در حالی به کارنامه او حمله میکنند که در عمل، صحت نظریههای او را به اثبات میرسانند. آنها بهجای احیای تفکر آزاداندیشانه او، تمام وقت خود را صرف مبارزه با شبح فریدمن کردهاند! شبح فریدمن و بازگشت چالشهای قدیمی
میلتون فریدمن تنها حدود ۱۵۰ سانتیمتر قد داشت، اما سایه اندیشه او همچنان بر سر تمام کسانی که میخواهند از قدرت دولت برای برنامهریزی دستوری، کنترل بازار، مقرراتگذاری خفهکننده و بازتوزیع اجباری ثروت استفاده کنند، سنگینی میکند. به عنوان مثال، جو بایدن در جریان مبارزات انتخاباتی ریاستجمهوری سال ۲۰۲۰ در گفتوگو با نشریه پولیتیکو با لحنی مغرورانه گفت: «من فکر میکنم تمایل زیادی برای اصلاح برخی از نابرابریهای ساختاری قدیمی وجود دارد. دیگر میلتون فریدمن نیست که اداره امور را در دست دارد!» اما نتیجه چه شد؟ آقای بایدن اداره امور را در دست گرفت و دقیقا همانطور که نظریههای فریدمن پیشبینی میکرد، بدترین و سنگینترین تورم ۴۰ سال اخیر را به مردم آمریکا تحویل داد! خبر مرتبط رؤیای سوپرمارکت ارزان | طرح پوپولیستی شهردار نیویورک برای فروشگاههای دولتی چیست؟ | اقتصاد مقیاس و فریبکاری زهران ممدانی کاریکاتورسازی از یک اندیشمند بزرگ
منتقدان امروزی فریدمن در واقع دارند با یک «تصویر کاریکاتوری و ساختگی» میجنگند. آنها چهرهای نادرست و دستساز از فریدمن ساختهاند؛ مردی سنگدل، نظریهپردازی انتزاعی و بیروح که گویا انسانها را صرفا به «واحدهای تولید»، روابط انسانی را به «معاملات مالی» و کشورها را به «مناطق تجارت آزاد» تقلیل میداد! اما این توصیف کاملا اشتباه، هیچ شباهتی به واقعیت این پژوهشگر و استاد دانشگاه بسیار باهوش، پرانرژی، شوخطبع و نکتهسنج ندارد. میلتون فریدمن واقعی سالها در دانشگاه شیکاگو تدریس کرد و در سال ۱۹۷۶ موفق به دریافت جایزه نوبل اقتصاد شد. اما آنچه فریدمن را متمایز میساخت و همچنان سیاستمدارانی …
