در هفتههای اخیر، گلایهها و اعتراضهای مردمی نسبت به افزایش غیرمنتظره مبلغ قبوض آب در نقاط مختلف کشور را شاهد هستیم؛ قبضهایی که در برخی موارد از چند صد هزار تومان فراتر رفته و حتی به چند ارقام میلیونی رسیدهاند. این افزایش، در شرایطی رخ داده که بخش بزرگی از جامعه زیر فشار تورم، اجارهخانه، هزینه درمان، آموزش، خوراک و حملونقل روزگار میگذراند و هر هزینه تازهای میتواند معادله شکننده معیشت خانوار را بههم بزند.
به گزارش سرویس اقتصادی تابناک، پرسش اصلی مردم این است: شرکت آب و فاضلاب و در سطح بالاتر، وزارت نیرو، دقیقاً با چه منطقی چنین فشاری را به قبضهای خانوار منتقل کردهاند؟ آیا مردم باید همزمان هم هزینه سوءمدیریت منابع آبی، فرسودگی شبکه، هدررفت گسترده آب و ناترازیهای انباشته را بپردازند و هم قربانی سیاستهای تعرفهای مبهم شوند؟
بررسی پیامها و روایتهای مردمی نشان میدهد که بسیاری از مشترکان، بدون آنکه تغییر محسوسی در الگوی مصرف خود داشته باشند، با قبضهایی مواجه شدهاند که چند برابر دورههای قبل است. در چنین وضعیتی، توضیح کلی و تکراری درباره «افزایش مصرف» یا «مدیریت منابع» برای افکار عمومی قانعکننده نیست. وقتی خانوادهای میگوید مصرفش مانند ماههای گذشته بوده اما مبلغ قبض ناگهان جهش کرده، شرکت آب و فاضلاب نمیتواند صرفاً با ارجاع به جداول تعرفهای از کنار موضوع عبور کند. اعتراض مردم به قبوض میلیونی آب شنیده نمی شود!
اما ماجرا زمانی نگرانکنندهتر میشود که شهروندان پس از مشاهده این ارقام سنگین، برای پیگیری و اعتراض به شرکت آب و فاضلاب شهر خود مراجعه میکنند، اما به گفته آنان، نه با توضیحی روشن روبهرو میشوند و نه پاسخ قانعکنندهای دریافت میکنند. در بسیاری از روایتهای مردمی، مسیر اعتراض به قبض آب، بیشتر شبیه راهرویی بیانتهاست؛ از ارجاع به …
