به گزارش اطلاعات آنلاین، ناصر فرهنگفر در چهارم آبان ۱۳۲۶ در شهر ری به دنیا آمد. پدرش تار مینواخت و عمویش تمبک، اما با وجود این در آغاز با فعالیت جدی او مخالف بودند. استعداد شگرف این هنرمند از هفتسالگی با ضرب گرفتن بر روی کوزههای گلی نمایان شد و پس از طی مراحل مقدماتی نزد اقوام و آموختن نزد محمد ترکمان، به محضر استاد بیبدیل تنبک، حسین تهرانی راه یافت و سپس نت را نزد محمد اسماعیلی فراگرفت.
تنوع هنری فرهنگفر تنها به موسیقی محدود نمیشد؛ تسلط عمیق او بر شعر، ادبیات، خوشنویسی و دوستی با بزرگان این عرصه باعث شد تا نوازندگیاش سرشار از لطافتهای ادبی و درک بالای ملودیک باشد. او در سال ۱۳۴۲ به عنوان مدرس ساز تنبک در مرکز حفظ و اشاعه موسیقی مشغول به کار شد و پس از آن با ورود به رادیو و تلویزیون، در برنامههای ماندگاری حضور یافت.
فرهنگفر نقش بسیار برجستهای در شکوفایی جریان موسیقایی گروههای نامآشنای شیدا و عارف ایفا کرد. پیش از او، تنبک اغلب سازی صرفاً همراهیکننده در ارکستر به شمار میرفت، اما هنرنمایی او این دیدگاه را کاملاً دگرگون کرد. او با تکیه بر شناخت دقیق خود از اوزان شعر کلاسیک، ادوار ریتمیک پیچیده و تکنیکهای غیرمرسوم را به زیبایی اجرا میکرد.
همراهی با بزرگان
از سال ۱۳۵۱ به بعد، او در رویدادهای مهمی چون جشن هنر شیراز و در کنار چهرههای برجستهای همچون محمدرضا شجریان، محمدرضا لطفی، پرویز مشکاتیان، حسین علیزاده و داریوش طلایی برنامههای درخشانی …
