بنزين را نبايد ارزانتر از قيمت واقعي فروخت
زهرا سليماني|
بحث اصلاح قيمت بنزين بار ديگر به يكي از موضوعات اصلي اقتصاد ايران تبديل شده است. موضوعي كه در كنار فشار بر بودجه دولت، آثار مستقيم آن بر قاچاق سوخت، رفتار مصرف كنندگان، عدالت توزيعي و حتي منافع نسل هاي آينده را نيز در بر مي گيرد.
اخيرا سقاب اصفهاني، معاون رييس جمهور و رييس سازمان بهينه سازي و مديريت راهبردي انرژي 3سناريوي پيش روي دولت در حوزه بنزين را تشريح كرده و از كارشناسان و رسانه ها درخواست كرده به دولت كمك كرده و اين سناريوها را مورد واكاوي و تحليل قرار دهند. سناريوي نخست عرضه بنزين به ميزان توليد روزانه كشور (120ميليون ليتر) و نه مصرف روزانه كشور (134ميليون ليتر) است.
سناريوي دوم اين است كه ميزان سوخت در دسترس ميان خودروها توزيع شود و مصرف بيش از سهميه تعيين شده، با نرخ غيريارانه اي و متناسب با هزينه تامين يا واردات عرضه شود.
سناريوي سوم هم به اعتقاد معاون رييس جمهور اختصاص بخشي از بنزين به حمل ونقل عمومي بر مبناي پيمايش و توزيع بخش باقيمانده ميان همه آحاد مردم است. «تعادل» براي بررسي ابعاد گوناگون اين سياستگذاري سراغ علي شمس اردكاني، كارشناس حوزه انرژي و ديپلمات سابق رفته تا زواياي مختلف اين موضوع را واكاوي كند.
علي شمس اردكاني در گفت وگو با «تعادل» تاكيد مي كند: واژه درست در اين بحث نه «افزايش قيمت»، بلكه «اصلاح قيمت» بنزين است و معتقد است ادامه وضع موجود، عملا به معناي توزيع رانت و تشويق قاچاق است.
او در اين گفت وگو با اشاره به ضرورت همسويي قيمت داخلي با واقعيت هاي اقتصادي، از تجربه هاي گذشته، نقش كارت سوخت و ضرورت هدفمند شدن يارانه ها مي گويد.
اخيرا درباره افزايش قيمت بنزين بحث هاي زيادي مطرح شده و دولت هم سه راهبرد را پيشنهاد داده است. شما اساسا به اين بحث چگونه نگاه مي كنيد؟
واژه درست در اين مبحث «افزايش قيمت بنزين» نيست، بلكه «اصلاح قيمت بنزين» است. اگر ما يك معدن طلا داشته باشيم، آيا طبق شرع، عقل و علم مي توانيم آن را ارزان تر از قيمت بازار بفروشيم؟ طبيعي است كه چنين رفتاري درست نيست. در مورد بنزين هم همين قاعده برقرار است. وقتي دولت بنزين را با هزينه اي بسيار بالاتر توليد مي كند، چرا بايد …
