دوشنبه, ۳۱ اردیبهشت, ۱۴۰۳ / 20 May, 2024
مجله ویستا

ناپلئون


ناپلئون
امپراتور فرانسه در شهر آیاسیو به دنیا آمد. ناپلئون چهارمین فرزند از ۱۱ فرزند خانواده کارلو بناپارت و لتیزا رومولینو بود. پس از پایان تحصیلات ابتدایی ناپلئون به همراه برادرش عازم بورگوندی شد تا وارد دانشگاه شوند. یک سال بعد ناپلئون به دانشگاه علوم نظامی رفت ولی برادرش او را همراهی نکرد.ناپلئون از بهترین دانشجویان دانشگاه علوم نظامی در دانشگاهی بود که در آن زمان قوی ترین و برترین مردان نظامی اروپا را در اختیار داشت. ناپلئون به خدمت در ارتش لویی شانزدهم پرداخت تا کمی بعد نقش مهمتری در تاریخ فرانسه ایفا کند. ناپلئون به رسته ادوات در «والنس» رفت و تعلیمات ارشد نظامی را گذراند.
ناپلئون با درجه ستوان دومی راهی «کروسیکا» شد. تا سال ۱۷۹۳ تمام فکر و ذکر او درباره زادگاهش بود و این که چگونه به آن محل دور افتاده خدمت کند. در سال ۱۷۸۶ و با مرگ پدرش به منطقه زادگاه بازگشت تا به رتق و فتق برخی امور خانواده بپردازد. در سال های ۱۷۸۹ تا ۱۷۹۰ در آکسون بود و آن جا تفکرات انقلابی خود را پرورش داد و به ابعاد مختلف آن فکر کرد. در سال ۱۷۹۱ به والنس منتقل شد در تابستان ۱۷۹۲ به پاریس آمد و پس از آن دوباره به والنس بازگشت تا شاهد اختلاف میان هواداران سلطنت و هواداران انقلاب در درون ارتش فرانسه باشد. انقلاب سال ۱۷۸۹ تاثیر چندانی بر ناپلئون و وضعیت او نداشت چرا که او با دیگر سلطنت طلبان همدردی نداشت و از سویی دیگر آدم سیاسی و انقلابی نیز نبود. در سال ۱۷۹۲ فرانسه وارد جنگ پروس و اتریش شد. انگلیس در سال ۱۷۹۳ کنترل «تولون» را به دست گرفت. پس از نقش آفرینی ویژه در شکست انگلیسی ها، ناپلئون به درجه ژنرالی رسید و با «آگوستین روبسپیر» برادر کوچک تر ماکسیمیلیان آشنا شد. هر چند ناپلئون عضو ژاکوبن ها نبود ولی از حمایت سیاسی آنها برخوردار شد. سقوط ژاکوبن ها در ۱۷۹۴ باعث شد ناپلئون نیز به زندان بیفتد ولی پس از ۱۰ روز و به دلیل نبود هیچ مدرکی علیه او، آزاد شد.
پس از این که کمی در ارتش با فراز و نشیب همراه شد، از او خواستند که عمارت باغی شاه یا «تویلری» را حفاظت کند و او با موفقیت شورش دوم را سرکوب کرده و به سرپرستی نیروهای امنیتی حاضر در پاریس منصوب شد. در زمستان سال ۱۷۹۵ «ژوزفین» را دید و با او که از همسر قبلی خود دو فرزند داشت، ازدواج کرد. چند روز پس از ازدواج عروس خود را در پاریس گذاشته و خود به سوی جبهه های جنگ راهی ایتالیا شد. پس از کسب پیروزی های زیاد در ایتالیا به فرانسه بازگشت و در پاریس از او به عنوان قهرمانی یاد می کردند که هم در جنگ و هم در صلح می تواند پیشتاز باشد. پس از آن به ناپلئون پیشنهاد شد تا برای به خطر انداختن مستعمرات انگلیس راهی مصر شود. در سال ۱۷۹۸ ناپلئون با ارتش ۳۵ هزار نفری خود راهی مصر شد و اسکندریه را تسخیر کرد. بعد از آن به قصد تسخیر قاهره راه افتاد و در نزدیکی العدم با نیروهای مصری وارد جنگ شد و با حداقل تلفات جنگ را به سود خود پایان داد.
در سال ۱۷۹۹ ناپلئون به پاریس رفت و طی کودتایی حکومت را سرنگون کرد و در راس هیات ۱۳ نفری، دیکتاتوری خود را آغاز کرد. تا سال ۱۸۰۲ و پس از سرکوب جنگ های داخلی، ناپلئون به یکی از مقتدرترین دیکتاتورهای تاریخ فرانسه تبدیل شد. در سال ۱۸۰۵ قصد حمله به انگلیس را کرد ولی به جای آن به جبهه اتریش و روسیه رفت و شکست سختی را به آنها تحمیل کرد. تا سال ۱۸۰۷ ناپلئون تمام منطقه را به تصرف خود در آورد و شکست سختی به سوئد تحمیل کرد و وارد لهستان شد. تنها قدرتی که در منطقه مقابل ناپلئون باقی ماند، انگلیس بود. ناپلئون قصد حمله به انگلیس را کرد ولی در دریا شکست سختی از دریادار نلسون انگلیسی خورد. در ۱۸۱۲ به روسیه حمله کرد ولی نتیجه آن شکست ارتش ۵۰۰ هزار نفری فرانسه بود.
امپراتوری قدرتمند ناپلئون به همان سرعت که شکل گرفت، به همان سرعت نیز از هم گسیخت. در سال ۱۸۱۵ به جزیره «البا» تبعید شد ولی پس از ۱۰ ماه با شنیدن اخبار نارضایتی مردم از سلطنت لویی هجدهم با یک هزار و ۲۰ مرد جنگی به پایتخت بازگشت و به تخت سلطنت نشست. یکصد روز آرام گذشت ولی متحدان اروپایی دوباره حمله کردند و ناپلئون مجبور بود برای حفظ تاج و تخت به جنگ برود. در ژوئن همان سال در جنگ واترلو ناپلئون شکست سختی خورد و به پاریس بازگشت. وی را به جزیره سنت هلن تبعید کردند و تا آخر عمر در آن جا باقی ماند. در حالی که از بیماری سرطان رنج می برد در پنجم ماه مه ۱۸۲۱ درگذشت. ناپلئون بناپارت رسوم خاصی در اداره مملکت داشت و هنوز از قوانین مدنی و اروپای متحد او به نام قوانین ناپلئون نام می برند. ایراد ناپلئون در این جا بود که می خواست نیات خود را به زور اجرا کند.
● اشتباهات ناپلئون
بنا به گفته مورخین بزرگ‌ترین اشتباهات ناپلئون یکی تسخیر اسپانیا (یار دیرین و متفق ناپلئون که در جنگها وی را یاری می‌‌نمود) و یکی لشکرکشی به روسیه بود که موجبات ضعف وی و کشته شدن بسیاری از ارتش وی و نیز نارضایتی شهروندان فرانسوی را فراهم آورد.
ناپلئون همراه با ایرانان یک معاهده را امضاء نمود که از خاک ایران برای تسخیر هند استفاده کند، در مقابل برای بر گردادن غفقاز و جورجیا به ایرانیان کمک کند. او به گفته‌های خویش عمل نمود و ارتش ایران را آموزش نظامی می داد، و برای آنها توپ‌های متحرک و تفنگ‌های باروتی از فرانسه وارد نمود. اما پس از امضا عهد نامهٔ صلح تلیست با الکساندر اول امپراتور روسیه از کمک به ایران در جنگ با وی سر باز زد و فتحعلی شاه قاجار بعد از خیانت وی به انگلستان متوسل شد.
● شکست ناپلئون
بزرگ‌ترین دشمن ناپلئون انگلیس بود که همه جا چون سایه وی را تعقیب می‌کرد و دولتهای مورد تجاوز فرانسه را حمایت می‌‌نمود. سرانجام کشورهای تحت تسلط ناپلئون که همه از سوی انگلیس حمایت می‌‌شدند و همین طور دشمنان ناپلتون در خاک فرانسه متحد گشته وی را شکست دادند و بجای او لوئی هجدهم را به حکومت انتخاب کردند. ناپلئون پس از خلع از قدرت در سال ۱۸۱۴ از سوی متفقین به جزیرۀ الب تبعید شد. اما از آنجا گریخت و از تاریخ ۲۰ مارس ۱۸۱۵ تا ۲۲ ژوئن در یک دورۀ کوتاه که به حکومت صدروزه معروف است، ازنو رهبری فرانسه را بر عهده گرفت. پس از شکست در نبرد واترلو در ۱۸ ژوئن سال ۱۸۱۵، وی از امپراتوری استعفا داد و خود را به دشمن دیرینش نایب‌السلطنۀ انگلستان تسلیم کرد و برای همیشه به جزیرۀ سنت هلن تبعید شد. وی به دلیل بیماری در سن ۵۲ سالگی در همان جا درگذشت. البته شواهدی نیز وجود دارد که نشان می‌دهد ناپلئون از آنجا نیز فرار کرد و در میان مردم به طور مخفی زندگی کرده و در صدد بود تا پسرش را به قدرت برساند که بر اثر گلوله نگهبانی که او را نمی‌شناخت کشته شد.
ناپلئون سرداری بزرگ و سیاستمداری آگاه بود. اگرچه جاه طلبی او، وی را به جنگ و پیکار کشانید اما هرگز نمی‌توان او را یک جهانگیر مانند چنگیز و تیمور به حساب آورد. ناپلئون با مردم به مهربانی رفتار می‌‌کرد و خیال وی اتحاد اروپا تحت عنوان یک کشور بود.
ناپلئون بسیار باهوش و با تدبیر بود و در سایه لیاقت و کاردانی شخصی توانست فرانسه را از هرج و مرج بعد از انقلاب نجات داده و متحد کند. به دانشمندان احترام میگذاشت و جملات قصار او مشهور است. علاوه بر اینکه به نبوغ نظامی شهره بود، به دلیل مجموعه قوانین حقوق مدنی که در سال ۱۸۰۴ وضع کرد و به قوانین ناپلئون مشهور شد امروزه مورد توجه است و جزء بزرگان تاریخ به شمار می‌‌رود.
http://shalamshoorba.blogfa.com/post-۳۸۹.aspx
منبع : مطالب ارسالی