سه شنبه, ۸ خرداد, ۱۴۰۳ / 28 May, 2024
مجله ویستا

قضیه‌ اینترنت ایران


قضیه‌ اینترنت ایران
"سرزمین ایران، مهد تمدن، سرزمین کوروش بزرگ لایق بهترین‌هاست"
با سلام و عرض ادب و احترام
قضیه‌ی اینترنت ایران، قضیه‌ای جدید و نو نیست. از زمانی دور این مشکلات بوده و مسئولان امر موضوع را به اصطلاح به یک‌دیگر پاس داده‌اند و تنها ضرر دیده‌گان کاربران و بخش خصوصی بوده است.
به طور کلی همه می‌دانیم که مشکل اینترنت ایران ۲ چیزاست:
۱) کم بودن و کیفیت نداشتن پهنای باند
۲) هزینه و قیمت بالا و عادلانه نبودن آن
همین الان در همین پایتخت کشورمان مشکل پورت‌های پرسرعت داریم و شرکت‌ها در مناطقی مایل به ارائه خدمات هستند ولی مخابرات با آنها همکاری نمی‌کند. شهرستان‌ها هم که جای خودش. و حال از این امر هم که بگذریم. مناطقی از کشور که اینترنت به اصطلاح پرسرعت عرضه می‌شود. قیمت‌ها و خدمات اصلا مناسب نیستند.
جالب این‌جاست که مسئولین درد جامعه را نمی‌فهمند. می‌دانید چرا (با عرض معذرت) مسئولی که در مخابرات یک منطقه نشسته و اینترنت ۱ مگابیت بر ثانیه بدون محدودیت دانلود و بدون آنکه هزینه‌ای بابت آن پرداخت کند، چه‌طور می‌تواند این قضیه را درک کند.
و مسئله‌ی جالب دیگر اینجاست که چندی پیش در مصاحبه‌ای با وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات مصاحبه‌ای شد و ایشان سرعت اینترنت را مناسب ارزیابی کردند.
حال به طور رسمی‌تر به این قضیه می‌پردازیم.
بیش‌تر کاربران اینترنت در ایران برای متصل شدن به شبکه جهانی از سیستم DialUp یا همان شماره‌گیری استفاده می‌کنند و همیشه با مشکلات عدیده‌ای از جمله پایین بودن سرعت دست به گریبان بوده‌اند.
در حالیکه متخصصان فناوری اطلاعات یک شرکت آلمانی به انتقال اطلاعات از طریق شبکه فیبرنوری با سرعت ‪ ۱۰۷‬گیگابیت بر ثانیه دست یافتند( هر گیگا یک میلیون برابر یک کیلو است) کاربران اینترنت در ایران در خانه خود با سرعت ‪ ۴۵‬کیلو بیت بر ثانیه به این شبکه متصل می‌شوند.
در خوشبینانه‌ترین حالت فقط ‪ ۱۰۰‬هزار کاربر خطوط اینترنت پر سرعت ADSL‬در کشور وجود دارد که در مقایسه با تعداد کل کاربران رقم ناچیزی است. و ADSL ما هم حداکثر سرعت آن ۵۱۲کلیوبیت است که پایین ترین سرعت در دنیا محسوب می‌شود. ما همیشه باید به برتر از خود بیندیشیم تا پیشرفت کنیم.
بخشنامه جدید وزارت ارتباطات مبنی بر ممنوعیت ارایه اینترنت پر سرعت با سرعت بالای ‪ ۱۲۸‬کیلو بیت بر ثانیه و لغو نشدن آن تاکنون نیز موضوع سرعت اینترنت در ایران را به چالش می‌کشد.
(بعضی از افراد و حتی مسئولین این امر را برای جلوگیری از دسترسی کاربران ایرانی به شبکه‌های مختلف سیاسی و خبری دنیا و دیدن شبکه‌های تلویزیونی و... است. آیا مگر ما به این جمله عقیده نداریم که طلا که پاکه چه منتش به خاکه)
برخی از کاربران خانگی در گفت و گو با خبرنگار ایرنا با تاکید بر کیفیت و سرعت پایین اینترنت می‌گویند: کارت‌های اینترنتی با قیمت مختلفی در بازار عرضه می‌شود که در نهایت فرق چندانی بین آنها وجود ندارد.
بگفته آنها، با کارت‌های اینترنتی فقط می‌توان به باز کردن چند صفحه" وب" معمولی، چت و چک کردن پست الکترونیکی پرداخت و عملا استفاده از بسیاری دیگر از کاربردهای این شبکه مانند آموزش الکترونیکی به دلیل پایین بودن سرعت، امکان‌پذیر نیست.
اگر بحث دولت الکترونیک و شهروند الکترونیک در میان است اول باید زیرساخت اصلی آن یعنی دسترسی عموم مردم به اینترنت پرسرعت واقعی و به آسانی و با مناسب ترین قیمت ایجاد شود.
در حالیکه اکثر کشورهای جهان در حال افزایش ظرفیت و سرعت اینترنت خود در حد " ترا بیت " (یک ترا یک میلیارد برابر یک کیلو) هستند، شرایط کنونی جامعه ما ، " عصر یخبندان اینترنت " را تداعی می‌کند
کارشناسان حوزه فناوری اطلاعات و ارتباطات دلایل مختلفی را برای پایین بودن سرعت اینترنت دو دلیل عمده شامل کمی پهنای باند اینترنت‌کشور و ارایه نامناسب خدمات به کاربران را ذکر می‌کنند
در حالیکه مطابق با آخرین آمار شرکت فناوری اطلاعات ، میزان پهنای باند اینترنت کشور، معادل با چهار گیگا بیت برثانیه می‌باشد، رییس هیات مدیره انجمن کارفرمایان شرکت‌های‌اینترنتی ایران، کم‌بودن پهنای باند را علت اساسی سرعت پایین اینترنت در کشور می‌داند
سرعت اینترنت در ایران بیش از ۹۱ هزار برابر کمتر از سرعت اینترنت در سنگاپور است.
سرعت اینترنت در سنگاپور ۲۶ هزار گیگابیت در ثانیه است، ‌با توجه به جمیعت ۵ میلیون نفری این کشور و مقایسه با جمعیت ۷۰ میلیون نفری و سرعت ۴ گیگابیتی اینترنت در ایران به این نتیجه می‌رسیم که چون جمعیت ایران ۱۴ برابر سنگاپور است پس ضرب عدد ۱۴ در ۲۶ هزار یعنی سرعت اینترنت سنگاپور و تقسیم این حاصلضرب در سرعت اینترنت ایران یعنی عدد ۴ به اختلاف این سرعت یعنی عدد ۹۱ هزار دست خواهیم یافت که میزان اختلاف سرعت اینترنت ایران با یک کشور آسیایی و جهان سومی دیگر است.
توجیح مسئولین برای فیلتر کردن سایت‌ها، جلوگیری از فساد است در حالی که این موضوع مشکلات زیادی را در استفاده از اینترنت ایجاد کرده است.
ما مخالف فیلتر کردن سایت‌های مستهجن نیستیم، اما استفاده مسئولین از فیلترهای ضعیف باعث خلل در کار محققان شده است.
برای فیلتر کردن سایت‌های مستهجن راه‌های فنی جدیدی وجود دارد، استفاده از سیستم فیلتر سفید یکی از این روش‌ها است .
هر کاربری می‌تواند با تشخیص خود سایت‌های مختلف را فیلتر کند. در این روش تنها دولت باید به سازمان‌های مختلف اطمینان داشته باشد و ابتکار عمل را در دست کاربران قرار دهد.
زمانی که یکی از اساتید در همایش بانک جهانی سخنرانی داشت فیلتر شدن یک سایت مشکلات زیادی را برایش به وجود آورد در حالی که اگر دقت بیشتری برای فیلتر شدن کلمات از سوی دست‌اندرکاران اعمال می‌شد این مشکلات برای یک محقق به وجود نمی‌آمد.
اگر جریان اطلاعات را آزاد کنیم این تکنولوژی می‌تواند ایران را در دنیا حتی از آمریکا پیشرفته‌تر ‌کند.در حال حاضر با وجود پهنای کم باند و سرعت پایین اینترنت حتی بانک‌ها هم نمی‌توانند خدمات خود را ارائه دهند تا چه رسد به پیشرفت و دستیابی برای تکنولوژی و برخورد با کشورهای صنعتی دنیا
در مورد بانک‌ها هم باید بگویم علاوه بر اینکه خدمات الکترونیکی بانک‌ها نیازمند یک اینترنت قوی برای کاربر می‌باشد. به شخصه شاید قطعی ارتباط و ضعیف شدن آن در خود بانک بوده‌ام که باعث معطلی و یا انجام نشدن کار مراجعین شده.
لطفا به این گفتگو با یکی از شرکت‌های خاهان خدمات اینترنت توجه کنید!
چند ماه است که به عنوان یک شرکت PAP درخواست افزایش پهنای باند کرده ایم. نه پهنای باند را میدهند نه به نامه ها جواب میدهند. تحقیقات نشان میدهد که پهنای باند اینترنت کشور مشکلات جدی دارد. پهنای باند برای واگذاری وجود ندارد ولی درخواستها پذیرفته میشود و وجوه آن نیز دریافت می شود. حاضر هم نیستند کتبی پاسخ بدهند و فقط شفاهی میگویند می توانید پول خود را پس بگیرید فعلا پهنای باند نداریم. از طرف دیگر هم سازمان تنظیم مقررات فشار می آورد که فروش پورتهای ADSL باید به برنامه برسد. این وسط فقط بخش خصوصی است که در حال قربانی شدن است.
خوب نتیجه. خودتان بهتر می‌دانید. اگر می‌خواهیم در این زمینه پیشرفت کنیم. باید هر دو مشکل را با هم برطرف کنیم. پهنای باند و هزینه آن.
● مقایسه سرعت اینترنت در ایران با اینترنت جهانی
اینترنت این روزها از حالت سازمانی و اداری خارج شده و امکان برقراری ارتباط بین همه کاربران جهانی را فراهم کرده است. این ابزار در سال‌های گذشته تحولات فراوانی را به دنبال داشته است و شرکت‌های عرضه کننده خدمات اینترنتی سعی کرده‌اند با افزایش سرعت اتصال به این شبکه جهانی، کاربران بیشتری را به سمت خود بکشانند. یکی از کشورهایی که این روزها توانسته است سرعت اتصال به اینترنت را تا چند برابر افزایش دهد، آمریکاست. بر اساس آمارهای رسمی منتشره شده از سوی دولت ایالات متحده، ۸۶ درصد ساکنان این کشور که درآمد سالانه آنها بیش از ۷۵ هزار دلار است به اینترنت پرسرعت دسترسی دارند و ۳۸ درصد کسانی که درآمد سالانه کمتر از ۳۰ هزار دلار دارند نیز از اینترنت پرسرعت استفاده می‌کنند. به گفته یک گروه غیرانتفاعی به نام Free Press که از حامیان شبکه اینترنت بی‌سیم محسوب می‌شود، هم‌اکنون در سراسر ایالات متحده بیش از صدها شبکه بی‌سیم وجود دارد که خدمات خود را در اختیار کاربران می‌گذارند. در شهر آستین (Austin) در تگزاس شبکه غیرانتفاعی موجود است که بیش از ۱۰۰ منطقه را تحت پوشش خود قرار می‌دهد و حدود ۵۷ هزار مشترک دارد. حدود ۷۰ درصد کاربران شبکه شهر آستین را شرکت‌های کوچک، کتابفروشی‌ها، کتابخانه‌ها و مغازه‌ها تشکیل می‌دهند که برای تبلیغ به کاربران خود اینترنت بی‌سیم ارائه می‌کنند.
از دیگر کشورهایی که در زمینه اینترنت پرسرعت موفق بوده، می‌توان به آلمان اشاره کرد. آلمان در سطح اتحادیه اروپا یکی از کشورهای پیشگام در عرصه فناوری ارتباطات و اطلاعات است. هم‌اکنون در آلمان ۹ میلیون و ۴۰۰ هزار خط پهن باند برای اتصال به اینترنت با سرعت بالاتر وجود دارد که از این میان ۱۲ میلیون و ۹۰۰ هزار خط پهنای باند را شرکت مخابرات آلمان کنترل می‌کند. براساس آمارهای به دست آمده، ۳۶/۱۶ درصد از کاربران آنلاین آلمانی از اینترنت پرسرعت استفاده می‌کنند که این میزان بسیار کمتر از کشورهای دانمارک و هلند است که در اتحادیه اروپا از رهبران این عرصه به شمار می‌روند. طبق این آمارها، ۳۰ درصد کاربران آنلاین در هلند و دانمارک از اینترنت پرسرعت استفاده می‌کنند. تازه‌ترنی گزارش اتحادیه اروپا که در ژوئیه ۲۰۰۷ در خصوص گسترش پهنای باند و مبارزه با شکاف دیجیتالی در ۲۷ کشور اروپایی منتشر شد نیز نشان می‌دهد مبارزه با شکاف دیجیتالی در آلمان ۸/۵ درصد رشد داشته است. از سویی دیگر، افزایش رشد تقاضای ورود به اینترنت در آلمان تا ژوئن ۲۰۰۶ موجب شده است در بازار این کشور بیش از ۱۲ میلیون مشترک جدید براش شبکه ADSL ایجاد شود. پیش‌بینی می‌شود این رقم تا سال ۲۰۰۹ به دو برابر افزایش یابد.
این پیشرفت‌ها از مرز‌های آمریکا و اروپا نیز فراتر رفته و به چین نیز رسیده است. با افزایش تقاضا برای تماشای تصاویر ویدئویی، تجارت الکترونیکی و بازی‌های آنلاین، تا پایان سال ۲۰۰۷ بازار اینترنت پرسرعت در چین از آمریکا نیز پیشی گرفت و به بزرگ‌ترین قطب اینترنت پرسرعت در چین طی سه ماهه اول سال ۲۰۰۷ با ۵/۴ میلیون افزایش به ۳/۵۶ میلیون رسید که در این مدت ۴/۶۰ میلیون آمریکایی از اینترنت پرسرعت استفاده کردند. در نیمه نخست سال گذشته ۳/۴ درصد از جمعیت ۳/۱‌‌ میلیارد نفری این کشور و ۳/۱۴ درصد از خانه‌های چینی مشترک سرویس پرسرعت اینترنتی شدند. در این آمارها اعلام شده است تعدا کاربران اینترنتی در چین با افزایش ۳۰ درصدی در سال ۲۰۰۶ به ۱۳۲ میلیون نفر رسید. گفته می‌شود هم اکنون بیش از ۲۱۰ میلیون چینی از اینترنت پرسرعت استفاده می‌کنند.
همان طور که گقته شد اینترنت ۵۱۲ کیلوبیت بر ثانیه جزو کمترین سرعت ADSL در جهان امروز محسوب می‌شود و امروزه در کشورهای مختلف مبحث ADSL۲+ به عمل پیوسته و شرکت با ارائه خدمات متنوع و رقابتی دیدنی سرعت‌های بالای ۲ مگابیت بر ثانیه را عرضه می‌کنند و حتی تا ۴۰ مگابیت بر ثانیه هم عرضه می‌شود.
● اینترنت در چین
با رسیدن شمار کاربران اینترنتی چین به ۱۶۲ میلیون نفر، این کشور برای کسب عنوان دارنده بیشترین کاربران اینترنتی جهان گوی سبقت را از آمریکا می رباید. به گزارش (ایسنا)، بر اساس گزارش مرکز اطلاعات شبکه اینترنت چین تا پایان ماه گذشته میلادی ۱۲۲ میلیون چینی از طریق باند پهن و ۴۰ میلیون از طریق اتصالات دایل آپ یا تلفن همراه به اینترنت وصل شدند. بر اساس این گزارش شمار کاربران اینترنت چین تا پایان سال ۲۰۰۷ به ۲۰۰ میلیون نفر افزایش خواهد یافت و پس از آمریکا قرار می گیرد که شمار کاربران اینترنت آن در ماه گذشته میلادی ۲۱۱ میلیون نفر بوده است. بر اساس پیش بینی مقامات چینی این کشور تا پایان سال ۲۰۰۸ و شاید زودتر از آن بزرگ ترین جمعیت کاربران اینترنت جهان را خواهد داشت. رونق اقتصادی چین که امکان دسترسی بیشتری به رایانه و اینترنت را فراهم ساخته، این کشور را به یکی از بازارهای اینترنتی با سرعت رشد بالای جهان تبدیل کرده است.
یکی از جالب‌ترین آمار آخر سال منتشر شده توسط دولت چین تازه‌ترین اطلاعات در مورد تعداد کاربران اینترنت در این کشور بود.
تعداد کاربران اینترنت در این کشور به ۲۱۰میلیون نفر رسیده است. این رقم تکان‌دهنده بیش از ۵۰درصد بیشتر از سال قبل و بیش از سه برابر تعداد کاربران در هندوستان است. هندوستان غول نوظهور آسیا است که اغلب چین با این کشور مقایسه می‌شود. بنا به اعلام بانک سرمایه‌گذاری مورگان استنلی، چین طی چند ماه آینده بیش از آمریکا، پیشتاز کنونی کاربر اینترنت خواهد داشت و به دلیل آنکه تناسب جمعیتی که از اینترنت استفاده می‌کنند، پایین است؛ یعنی فقط ۱۶درصد، رشد سریع تا مدتی ادامه خواهد داشت.
تعجبی ندارد که این کشور بزرگ، ثروتمند از نظر تکنولوژی کارآمد پذیرای اینترنت شده است.
سود ناخالص فعالیت برای شرکت‌های پیشتاز اینترنت در چین ۲۸درصد است؛ در حالی که این رقم در آمریکا ۱۵درصد است و سهم قیمت شرکت‌های اینترنتی افزایش یافته است. سرمایه مشترک بازار آنها از سال ۲۰۰۳ تقریبا هر سال دو برابر شده و به بیش از ۵۰میلیارد دلار کنونی رسیده است.
: بیش از ۷۰درصد از کاربران اینترنت در چین افراد زیر ۳۰سال هستند، درست برعکس آمریکا و تقاضای فراوان فروخورده‌ای برای سرگرمی، تفریح و تعامل اجتماعی وجود دارد. امتیازات ارزشمندی در انتظار شرکت‌های سرمایه‌گذاری اینترنتی است که قادرند این تقاضا را برآورده کنند و موقعیت خود را در بازار تثبیت نمایند.
● اینترنت ایرانی!!!!
در سال ۱۳۷۱ تعداد کمی از دانشگاه‌های ایران، از جمله دانشگاه صنعتی شریف و دانشگاه گیلان، توسط مرکز تحقیقات فیزیک نظری و از طریق پروتکل UUCP به شبکه جهانی اینترنت متصل شدند. نخستین کامپیوتری که در ایران به اینترنت متصل شد، در مرکز تحقیقات فیزیک نظری ایران قرار داشت. در سال ۱۳۷۳ اولین موسسه‌های اینترنتی ایران روی کار آمدند و در عرض ایک سال اولین سایت ایرانی در داخل کشور راه‌اندازی شد. در سال ۱۳۷۴ مجلس ایران تاسیس «شرکت امور ارتباطات دیتا» تحت نظر شرکت مخابرات ایران را تصویب کرد و مسوولیت توسعه خدمات دیتا در سطح کشور را به سور انحصاری در اختیار این مرکز قرار داد. سال ۱۳۷۷ زمان اجرای پروژه «یونی کد» در ایران بود که با اجرای قراردادی بین شورای عالی انفورماتیک و بنیاد دانش و هنر انگلستان و با نظارت و مدیریت فنی دانشگاه صنعتی شریف با عنوان «فارس وب» صورت گرفت. در این طرح الفبای فارسی به صورت جامع وارد استاندارد یونی کد شد و نشر فارسی در کامپیوتر و اینترنت استاندارد شد و مشکل فونت‌های غیراستاندارد در نرم‌افزارهای ایرانی از بین رفت. اگر چه از زمان تولد اینترنت در ایران حدود ۱۵ سال می‌گذرد، اما باید اعتراف کرد که سیر تحولات اینترنتی ما نسبت به دیگر کشورها بسیار کند بوده است. براساس برخی آمارهای منتشر شده، اکثر کاربران آنلاین ایرانی همچنان از سیستم Dial-Up استفاده می‌کنند در حالی که سرعت خطوط اینترنت در ایران با استفاده از سیستم Dial-Up حدود ۵۰ کیلوبیت در ثانیه است، ساکنان بیشتر کشورهای اروپایی و برخی کشورهای آسیایی دور از اینترنتی با سرعت یک الی ۱۵ مگابیت در ثانیه استفاده می‌کنند و با این حساب سرعت اینترنت در ایران همواره مورد اعتراض کاربران بوده است، باید توجه داشت، حضور بخش دولتی در عرصه‌های مختلف توزیع و عرضه اینترنت یکی از بخش‌هایی است که امروزه به عنوان سدی برای پیشرفت شبکه اینترنت پرسرعت مطرح می‌شود. قاون منع استفاده اینترنت بالای ۱۲۸ کیلوبیت هم مزید بر علت شده و کاربران ایرانی را بسیار ناراحت کرده است. سیاستگذاران و تصمیم‌گیرندگان کشور باید با درک صحیح از بازار اینترنت موجود کشور و کیفیت نامناسب دسترسی کاربران به اینترنت، در جهت حذف انحصار و ایجاد بستر مناسب برای عرضه خدمات بهتر در این حوزه اقدام کنند تا بتوانیم در آینده شاهد خدمات بیشتر و بهتر در این زمینه باشیم.
● قیمت اینترنت در ایران، ۱۲ برابر ترکیه
حضور بخش دولتی در عرصه‌های مختلف توزیع و عرضه اینترنت موجبات ایجاد یک بازار ناسالم و غیررقابتی را در عرصه‌های توزیع و عرضه اینترنت فراهم کرده است.
سیاست‌گذاران و تصمیم‌گیرندگان کشور باید با درک صحیح از بازار اینترنت موجود کشور و همچنین کیفیت نامناسب دسترسی کاربران به اینترنت، در جهت حذف این انحصار، رانت‌های دولتی را حذف کنند و با ایجاد یک بستر حقوقی مناسب بخش دولتی را از امور اجرایی و بازرگانی (خرید و فروش) پهنای باند منع کرده، جایگاه و شان دولت را به‌عنوان سیاست‌گذار، قانون‌گذار و ناظر بر حسن اجرای مقررات حفظ کنند و در عین حال به بخش خصوصی در جهت حضور در یک بازار رقابتی سالم کمک کنند. فقط اگر چنین اتفاقی روی دهد می‌توان امیدوار بود که وجود چنین بازار رقابتی کامل و سالمی موجب کاهش قیمت‌ها و بهبود کیفیت خدمات بخش خصوصی شود.
تمام ساکنان شهر ریاض می‌توانند به‌صورت رایگان و از طریق خطوط Wi-Fi به‌اینترنت متصل شوند.
خبرگزاری عرب‌نیوز چندی پیش در حالی این خبر را اعلام کرد که طرح گسترش خطوط Wi-Fi از مدتی قبل در این کشور آغاز شده است و اکنون مقامات دولتی این کشور می‌کوشند هرچه سریع‌تر دیگر شهر‌های خود را به این امکانات مجهز کنند . ارائه اینترنت رایگان البته موضوعی است که با وجود طرح در ابتدای کار دولت نهم، اکنون به فراموشی سپرده شده است، اما ارائه اینترنت با سرعت و کیفیت بالا و همچنین قیمت مناسب، کمترین انتظاری است که کاربران از سیاست‌گذاران این حوزه دارند انتظاری که حتی با وجود اعلام کاهش تعرفه ۳۰ درصدی پهنای باند در ابتدای سال‌جاری راه به جایی نبرده و این کاهش در قیمت نهایی اینترنت برای کاربران اینترنت تأثیری نداشته است چراکه شرکت‌های اینترنتی معتقدند از آنجایی‌که قیمت تمام شده اینترنت فقط به هزینه پهنای باند مربوط نمی‌شود، نمی‌توانند به میزان تخفیفی که مخابرات در قیمت پهنای باند آن‌ها قائل می‌شود قیمت تمام شده‌ خود را کاهش دهند.
۶‌ درصد تجمیع عوارض دارایی، مالیات، هزینه مکان، هزینه پرسنل و... از جمله هزینه‌هایی است که در قیمت نهایی اینترنت مؤثر است.
از سوی دیگر به اعتقاد برخی کارشناسان با وجود کاهش تعرفه پهنای باند در سال‌های اخیر، این قیمت در کشور ما همچنان چندین برابر کشور‌های دیگر است و از تأثیر آن بر قیمت اینترنت نمی‌توان بی‌تفاوت گذشت: « قیمت جهانی پهنای باند برای هر مگ تقریبا ۳۰۰ یورو یعنی حدود ۴۰۰ هزار تومان است در حالی که در کشور ما این قیمت تقریبا ۹۰۰ هزار تومان است.
این مسئله باعث شده تا علاوه بر قیمت بالای کارت‌های اینترنت و سامانه دایل‌آپ، اینترنت پرسرعت هم در کشور ما از قیمت بالایی برخوردار باشد، چراکه پهنای باند مورد نیاز ISP ‌ها از طریق شرکت فناوری اطلاعات و یا ICPها تامین می‌شود و در قیمتهای خرده فروشی، هزینه پهنای باند تا بیش از ۵۰ برابر قیمت جهانی می‌رسد.
در ترکیه کاربران با پرداخت ماهی‌۱۲ هزار تومان به اینترنت با سرعت یک مگ دسترسی دارند و برای سرعت ۴ مگ کافی است ماهانه حدود ۵۹ هزار تومان به سرویس‌دهنده Smile بپردازند.
اگر دولت قصد دارد میزان دسترسی به اینترنت در کشور را بالا ببرد، ساده‌ترین راه حل، کاهش هزینه‌های پهنای باند باشد، چراکه در حال حاضر شرکت فناوری اطلاعات به‌عنوان بزرگترین فراهم کننده پهنای باند کشور، یک شرکت کاملا دولتی است.
مسئله مهم دیگری که در هزینه نهایی اینترنت برای کاربر نهایی تاثیر گذار است هزینه بالای پخش است. گفته می‌شود که در حال حاضر بیشتر از ۴۰درصد ‌هزینه اینترنت به جیب عاملان پخش می رود که این رقم بسیار بالایی است .
با راه اندازی سرویس IN در تهران به‌عنوان بزرگترین بازار مشترکان اینترنتی، امید می‌رفت که دست واسطه‌ها از این بازار کوتاه شده و از قیمت اینترنت کاسته شود، اما متأسفانه حالا شرکت مخابرات استان تهران، جای واسطه‌ها را گرفته و حدود ۳۰ درصد ‌از هزینه‌های دریافتی را بابت ارائه سرویس هوشمند از ISPها دریافت می‌کند!
به این ترتیب اکنون قیمت یک ساعت اینترنت پر سرعت از طریق شبکه هوشمند، ساعتی ۳۰۰ تومان است که این هزینه تفاوت چندانی با قیمت‌های موجود در بازار ندارد در حالی که دولت باید هنگامی که‌چنین سرویس‌هایی را به مردم ارائه می‌دهد شرایط بهتر با قیمت ارزا‌ن‌تر را در اختیار آنها قرار دهد
به گفته مدیران بسیاری از ISPها شرکت مخابرات درآمد شرکت‌های خدمات اینترنتی را بعد از ۳ یا ۴ماه به‌حساب آنها واریز می‌کند که با احتساب این دیرکرد در واقع ۴۰درصد از این درآمدها به نفع شرکت مخابرات تمام می‌شود.
اینترنت ، مهمترین عامل توزیع و نشر دانش در دنیاست، گفت : در حالیکه یک دانشگاه در یکی‌از روستاهای سوئد دارای حداقل یک "ترا" بیت پهنای‌بانداینترنت است، دانشجویان ماحتی در بهترین دانشگاه‌ها به دلیل سرعت پایین به زحمت می‌تواننداز امکانات آموزش مجازی و الکترونیکی استفاده کنند.
ینترنت مانند یک جاده است که تبادل اطلاعات از آن صورت می‌گیرد و صرف ادعای ایجاد کردن این جاده نمی‌تواند به معنای فراهم کردن پهنای باند مناسب برای کاربران باشد.
اکنون که دولت تامین پهنای باند را در انحصار خود دارد باید پهنای باند مناسبی در شان کشورمان و معادل‌کشورهای منطقه مانند ترکیه و امارات تامین کند.
امروزه یکی از شاخص‌های توسعه جوامع ، تعداد کاربران اینترنت پر سرعت ‪ ADSL‬است و ایران در این زمینه در رتبه پایینی حتی در منطقه خاورمیانه قرار دارد.
لازم به ذکر است که بهترین حالت ADSL فقط ۲ مگابیت بر ثانیه است. حال آنکه هدف بعدی ما باید توسعه گسترده ADSL۲+ باشد و سرعت‌هایی نظیر ۴ و ۸ و ۱۰ و ۱۵ مگابیت بر ثانیه و بالاتر از این باشد. چون ایرانی لایق بهترین‌هاست.
● اینترنت نباید در انحصار دولت باشد
مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی، وجود انحصار دولتی در بخش اینترنت را موجب اجحاف به مصرف‌کنندگان نهایی و مغایر با سیاست‌های اصل ۴۴ قانون اساسی دانست.
به گزارش دفتر اطلاع‌رسانی مرکز پژوهش‌ها، دفتر مطالعات ارتباطات و فناوری‌های نوین این مرکز با بررسی ساختار و تعرفه‌های توزیع اینترنت تصریح کرد: وجود انحصار دولتی در بازار تامین پهنای باند کشور و همچنین مداخله بخش دولتی و رقابت با بخش خصوصی در توزیع و عرضه پهنای باند و وجود رگولاتور در بدنه بخش دولتی موجب اجحاف به مصرف‌کنندگان نهایی اینترنت و بخش خصوصی می‌شود ضمن این که چنین انحصار و رقابت ناسالمی اساسا در تضاد با روح قوانین سیاست‌های کلان جمهوری اسلامی به خصوص سیاست‌های کلان نظام پیرامون اصل ۴۴ قانون اساسی و سند چشم‌انداز ۲۰ ساله است.
مرکز پژوهش‌ها افزود: در جهت حذف این انحصار لازم است سیاست‌گذاران و تصمیم‌گیرندگان کشور با درک صحیح از بازار اینترنت موجود کشور و کیفیت نامناسب دسترسی کاربران به اینترنت و حذف رانت‌های دولتی، با ایجاد یک بستر حقوقی مناسب بخش دولتی را از امور اجرایی و بازرگانی (خرید و فروش) پهنای باند منع کرده و جایگاه و شان دولت را به عنوان سیاست‌گذار، قانون‌گذار و ناظر بر حسن اجرای مقررات حفظ و در همین حال به بخش خصوصی در جهت حضور در یک بازار رقابتی سالم کمک کنند زیرا وجود چنین بازار رقابتی کامل و سالمی موجب کاهش قیمت‌ها و بهبود کیفیت خدمات بخش خصوصی خواهد شد.
این گزارش می‌افزاید: بر اساس آیین‌نامه خدمات‌دهی اینترنت مصوب شورای عالی انقلاب فرهنگی در سال ۱۳۸۰، بخش دولتی به عنوان تامین‌کننده انحصاری پهنای باند معرفی شده است و شرکت‌های توزیع کننده و عرضه کننده اینترنت و سازمان‌های دولتی و دانشگاه‌ها باید پهنای باند مورد نیاز خود را از بخش دولتی تامین کنند که با توجه به انحصاری بودن پهنای باند، بازار فروش اینترنت در عرصه تامین باند در انحصار کامل قرار گرفته است بدین معنی که تنها سیاست‌گذار و قیمت‌گذار در این عرصه دولت است در حالی که دولت با اتخاذ سیاست‌گذاری و قیمت‌گذاری مناسب و اقتصادی می‌تواند موجبات دسترسی بیشتر و با کیفیت‌تر مردم به اینترنت را فراهم کند، اما حضور بخش دولتی در عرصه‌های مختلف توزیع و عرضه اینترنت موجبات ایجاد یک بازار ناسالم و غیررقابتی را در عرصه‌های توزیع و عرضه اینترنت فراهم کرده است.
همچنین علاوه بر دخالت دولت در بازار عرضه و توزیع اینترنت، قیمت‌گذاری تبعیض‌آمیز دولت پیرامون فروش پهنای باند با توجه به پهنای باند دریافتی از دیگر مشکلات ایجاد شده توسط بخش دولتی در بازار اینترنت کشور به شمار می‌رود.
به امید آنکه چشم‌هایمان را به روی روشنایی و واقعیت‌ها باز کنیم.
گروهی از جوانان خواستار پیشرفت ایران