دوره آموزش بازیگریدستگاه ضدعفونی کننده اتوماتیک دستبرنج تک و توکبهترین آموزشگاه زبان کودکان در …

یوسف قرآن را به مردم نشان دهیم
به گزارش ستاد اقامه نماز کشور حجت الاسلام قرائتی نوشت: اگر سلیمان‌ها توجه فرمایند بلقیس های دنیا به اسلام رو خواهند آورد ولی اگر بگویند این هدهد پرنده کوچکی است و حرف او الزام آور نیست حرکتی صورت نخواهد گرفت. قرائتی در ابتدای نامه خود به جایگاه قرآن از منظر آیات و روایات اشاره کرد و نوشت: امام رضا (ع) فرمود دلیل آن که در نماز، قرآن می‏خوانیم آن است که قرآن از مهجوریّت خارج شود و رسول خدا (ص) نیز فرمود اگر زندگی سعادت‌مندان و مرگ شهدا و نجات در روز جزا و امنیت در روز هراس و نور در روز ظلمت و سایبان در روز حرارتِ شدید و سیراب شدن در روز عطش و ارزش و سنگینی در روز سبکی اعمال را می‌خواهی، پس قرآن را مطالعه کن، چرا که قرآن یادآور خدای رحمان و حافظ از شیطان و عامل برتری در ترازوی اعمال است. وی تاکید کرد: به ما سفارش شده است که هرگاه فتنه‌ها چون شب تاریک شما را دربرگرفت، راه نجات قرآن است و در حدیثی دیگر می خوانیم هرکس بپندارد که کتاب خدا مبهم است، هم خود هلاک شده و هم دیگران را به هلاکت افکنده است. اما بعضی به خیال اینکه قرآن از فهم بشر بالاتر است و فهم آن مخصوص اهل بیت (ع) است از تدبر در آن می‌ترسند، با اینکه خداوند دستور به تدبر داده است. قرائتی با اشاره به هدایتگری قرآن در روایات نوشت: اگر همان‌گونه که زلیخا، یوسف را به زنان مصر نشان داد و همه دست خود را بریدند و از خوردن دست کشیدند، ما یوسف قرآن را به مردم نشان دهیم، مردم از همه‌ افراد و مکتب‌های انحرافی دست خواهند کشید. رئیس ستاد اقامه نماز کشور با طرح چند پرسش نوشت: آیا می‌دانید بسیاری از فارغ التحصیلان ما نمی‌توانند یک صفحه قرآن را بی غلط بخوانند؟ آیا می‌دانید تلاوت زیبا در مواردی به هنرنمایی تبدیل شده است؟ آیا می­دانید بیان صحیح از قصه ­های قرآن برای نوجوانان اندک است و آیا می‌دانید در بسیاری از حوزه ­ها و نزد بسیاری از مدرسین تدبر در قرآن درس جنبی است نه اصلی. وی با استناد به آیه ۱۲ سوره مریم افزود: باید به پا خیزیم و اگر غفلت یا تقصیر و قصوری بوده از خداوند عذرخواهی کنیم و از امروز قرآن را جدی بگیریم. همه به پا خیزیم و برای خدا و شادی دل پیامبر (ص) و چشیدن مزه قرآن و چشاندن آن مزه به دیگران یک نهضتی ایجاد کنیم. سهم قرآن را نداده ایم این معلم قرآن دلایل رفتن به سراغ کلام الهی را بیان کرد و با برشمردن ۲۰ نمونه از قصور و تقصیر در پیشگاه قرآن نوشت: اقرار بزرگانی چون ملاصدرا، امام خمینی(ره)، فیض کاشانی در اواخر عمرشان که «ما سهم قرآن را نداده‌ایم» جای تأمل بسیار است. وی افزود: ملاصدرا در مقدّمه تفسیر سوره واقعه می گوید «بسیار به مطالعه کتب حکما پرداختم تا آنجا که گمان کردم کسی هستم، ولی همین که کمی بصیرتم باز شد، خودم را از علوم واقعی خالی دیدم. در آخر عمر به فکر رفتم که به سراغ تدبّر در قرآن و روایات محمّد و آل محمّد (ع) بروم.» قرائتی به نقل از ملاصدرا افزود: «یقین کردم که کارم بی اساس بوده است، زیرا در طول عمرم به جای نور در سایه ایستاده بودم. از غصه جانم آتش گرفت و قلبم شعله کشید، تا رحمت الهی دستم را گرفت و مرا با اسرار قرآن آشنا کرد و شروع به تفسیر و تدبّر در قرآن کردم، درِ خانۀوحی را کوبیدم، درها باز شد و پرده ها کنار رفت و دیدم فرشتگان به من می گویند «سلام علیکم طبتم فادخلوها خالدین». این معلم قرآن افزود: حضرت امام خمینی (ره) در گفتاری از اینکه تمام عمر خود را در راه قرآن صرف نکرده، تأسّف می خورد و به حوزه ها و دانشگاه ها سفارش می کند که قرآن و ابعاد گوناگون آن را در همۀرشته ها، مقصد اعلی قرار دهند تا مبادا در آخر عمر برایام جوانی تأسّف بخورند. وی دلایل مهجوریت قرآن را در جمود بر الفاظ و نچشیدن و نچشاندن روح آیات، توقف در چارچوب صوت و تجوید و سرگرمی بیش از حد به مسائل جانبی و حاشیه ­ای دانست و افزود: این مسائل نظیر کسانی که دور استخر می­دوند و شیرجه نمی­روند، ما را از اصل قرآن باز می­دارد. قرائتی افزود: چون انس ما با فهم و تفسیر قرآن کم است، بسیاری از مطالب نادرست در فرهنگ ما رخنه کرده مثل اینکه می­گوئیم شخصی به پیامبر گفت: روزی به خطا چوبت به بدن من خورد، باید قصاص کنم و پیامبر برای قصاص حاضر شد. اگر قرآن را فراموش نکرده باشیم باور داریم که این ماجرا با قرآن سازگار نیست، زیرا حضرت از هر جهت معصوم است. سفارش به علما و  حوزه های علمیه وی با بیان چند خاطره از علما و فضلا خواست تا برای نوجوانان تفسیری روان از قرآن ارائه دهند و محور منبرهای خود را کلام الهی قرار دهند و مواعظ و استدلال های خود را نیز از قرآن بیان کنند. رئیس ستاد اقامه نماز کشور افزود: کسانی که توان تدریس تفسیر دارند تفسیر را وارد حوزه درسی خود نمایند یعنی برنامه­ ریزی حوزه به گونه ای باشد که هر طلبه حداقل در هر سال با یک جزء تفسیر آشنا شود. توصیه به دانشگاه ها وی وظایفی را برای دانشگاهیان برشمرد و نوشت: باید نهضتی راه بیفتد تا در هر دانشکده­ای آیات و روایات مربوط به آن رشته جزء متون درسی آنان باشد و به دلیل آنکه معجزه هر پیغمبری با فرهنگ مردم زمان خود تناسب داشته باید برای هر رشته ­ای تفسیر ویژه ­ای نوشته شود. قرائتی افزود: بسیاری از آیات قرآن، موضوعی برای رساله های علمی است که بایستی در رشته­ های مختلف به آن پرداخته شود و قرآن باید مبنای بسیاری از پژوهش ­های علمی درباره زمین و زمان و خلقت و... قرار گیرد. سفارش به هنرمندان وی همچنین از هنرمندان به ویژه فیلمسازان خواست تا به جای ساخت فیلم ­های خیالی و کم محتوا سراغ حقایق واقعی بروند و افزود: فیلم ها و سریال هایی که تفسیر را به صورت مصور و مستند ارائه می دهند تولید شوند. قرائتی همچنین از صدا و سیما خواست تا از قصه‌ها و آیات کوتاه با هنر و نمایش و یا از مثال ­های قرآن با امکانات هنری خود بهره گیرد. سفارش به مدیران و مسولان قرائتی به مسولان و مدیران سفارش کرد تا در مسئولیت­ ها و عزل و نصب ­ها سهم قرآن را فرموش نکنند و برای بهبود وضع اقتصادی باید به سراغ قرآن برویم زیرا می­فرماید اگر مردم کتاب آسمانی را بپا دارند برکات از آسمان و زمین بر آنان می­بارد. وی افزود: اینجانب پس از نیم قرن معلمی و چهار دهه اجرای برنامه در صدا و سیما، شهادت می‌دهم که اگر محوریت تبلیغ قرآن نبود، حتماً بیش از ایام کوتاهی توفیق نداشتم. قرآن کتابی است که اگر امروز از آن نکته‌ای می‌فهیم، فردا نکته جدیدی به دست ما می‌آید. این معلم قرآن ادامه داد: تفسیر باید کاربردی باشد، مشکل مردم را حل کند، سؤال مردم را پاسخ بگوید و گره از شبهه‌ای باز کند و از نقل اقوال مختلف و احتمالات گوناگون دوری کنیم و همان‌گونه که گفتم مثل مادری باشیم که غذاهای مختلف می‌خورد، ولی آنچه به کودکش می‌دهد، شیر است. وی  افزود: اگر در روایات می‌خوانیم که زمانی که حضرت مهدی (عج) ظهور می‌کند، دستور می‌دهد که در همه جا خیمه نماز برپا و قرآن تلاوت و تدبر و به آن عمل شود ولی امروز صدها ساختمان به نام قرآن، مجلل ساخته شده ولی آموزش و تدبر و عمل بسیار کم است. قرائتی افزود: از خداوند توفیق جبران بخواهیم و همه مسئولین فرهنگی را برای مهجوریت‌زدایی از قرآن کریم دعوت کنیم و مردم را بعد از قرائت و ترتیل و تجوید و حفظ به تدبر و تفسیر دعوت کنیم. شاید بتوانیم مزه قرآن را بچشیم،و قرآن را نور فرهنگ و سیاست و اقتصاد و تعلیم و تربیت و خانواده و جامعه و موضع‌گیری‌های خود قرار دهیم.