در حالی که دولتهای گذشته و مجموعه وزارت راه و شهرسازی توسعه پرداخت الکترونیکی عوارض را با هدف روانسازی تردد در آزادراهها دنبال میکردند که این روند در دولت چهاردهم معکوس شده است.
حدود ۷ سال پس از آغاز اجرای طرح الکترونیکی شدن دریافت عوارض آزادراهی با هدف کاهش مبادلات نقدی و تسهیل تردد در دوران شیوع کرونا، نشانههای بازگشت به شیوه سنتی دریافت عوارض در برخی آزادراههای کشور بیشتر شده است؛ فرآیندی که با بازگشت عوارض آزادراههای خرمآباد ـ پلزال، ساوه ـ سلفچگان و زال ـ اندیمشک به شیوه دستی وارد مرحله تازهای شده و اکنون قطعه ۲ آزادراه ساوه ـ همدان نیز به این فهرست اضافه شده است.
محمد اسلامی وزیر راه و شهرسازی دولت دوازدهم و رئیس کنونی سازمان انرژی اتمی سال ۱۳۹۸ همزمان با آغاز همهگیری ویروس کرونا در کشور از اجرای طرح الکترونیکی شدن پرداخت عوارض آزادراهی خبر داده بود؛ طرحی که کاهش مبادله اسکناس و پول نقد و تسهیل تردد خودروها از اهداف اصلی آن عنوان میشد.
وی در آن مقطع با اشاره به اتصال آزادراهها به شبکه پرداخت الکترونیکی عوارض گفته بود: در گام نخست ۴ آزادراه به این شبکه متصل شدند، پس از آن ۳ آزادراه دیگر و در مرحله بعد نیز ۴ آزادراه به این شبکه پیوستند. به این ترتیب تعداد آزادراههای متصل به شبکه پرداخت الکترونیکی عوارض به ۱۱ آزادراه رسید.
با وجود مقاومت برخی سرمایهگذاران پروژههای آزادراهی در برابر حذف عوارضگیری دستی، اجرای این طرح در دولت سیزدهم شتاب بیشتری گرفت. بر اساس آمار مطرحشده در آن دوره، عوارض ۲۲ آزادراه از مجموع ۲۸ آزادراه تحت پوشش شرکت ساخت و توسعه زیربناهای حملونقل کشور بهصورت الکترونیکی دریافت میشد. پیشتر در دولت حسن روحانی نیز عوارض ۶ آزادراه عمدتاً دولتی به شیوه الکترونیکی دریافت میشد.
این در حالی بود که در دولت چهاردهم تنها عوارض یک آزادراه، یعنی خرمآباد ـ پلزال، در مهرماه سال ۱۴۰۳ الکترونیکی شد؛ اقدامی که البته بدون ارائه توضیح شفاف درباره دلایل آن متوقف شد و دریافت عوارض این آزادراه مجدداً به شیوه دستی بازگشت. …
