وی دلیل اصلی این وضعیت را نبود قوانین و معیارهای مناسب در نظام آموزش عالی دانست و افزود: در قوانین بالادستی، مسیر چاپ مقالات خارجی، مقالات ISI و موارد مشابه تعریف شده اما ارزشگذاریها بر این اساس نیست. اگرچه در دانشگاهها واحدهای مرتبط با ارتباط با صنعت و جامعه ایجاد شده و درباره ضرورت این ارتباط نیز صحبت میشود، اما مهمتر از آن، معیارها و شاخصهایی است که در عمل برای ارزیابی و ارتقای اعضای هیئت علمی مورد توجه قرار میگیرد و باید در این بخش نیز جایگاه ارتباط با صنعت و جامعه پررنگتر شود.
این استاد دانشگاه با بیان اینکه امتیاز فعالیتهای ارتباط با صنعت برای اعضای هیئت علمی کافی نیست، ادامه داد: امتیازی که برای کار ارتباط با صنعت به هیئت علمی داده میشود کم است. این موضوع باید در همه بخشها از جمله حقوق و حتی امکانات رفاهی اعضای هیئت علمی دیده شود.
وی با تأکید بر ضرورت تقویت انگیزه استادان برای ارتباط با صنعت، مطرح کرد: اگر قرار است ارتباط دانشگاه و صنعت تقویت شود، باید فعالیت استادانی که در این زمینه نقشآفرینی میکنند در نظام ارزیابی و ارتقای اعضای هیئت علمی به شکل جدیتری مورد توجه قرار گیرد، اما در شرایط فعلی اینگونه نیست.
علمداری با اشاره به معیارهای ارزیابی اعضای هیئت علمی افزود: در شرایط فعلی، انتشار مقالات ISI و Q۱ از امتیاز و اهمیت بیشتری در ارزیابی استادان برخوردار است و همین مسئله باعث شده فعالیتهای مرتبط با ارتباط دانشگاه و صنعت، آنگونه که باید مورد توجه قرار نگیرد. …
