عبدالله نوری: در طول بیش از نیم قرن شاگردی و آشنایی با آیت‌الله العظمی شبیری زنجانی، جز خیر و خوبی، صفا و صمیمیت و عبودیت پروردگار از ایشان مشاهده نکردم/ ایشان انسانی وارسته و خودساخته بود که عمر پربرکت خویش را وقف تعلیم و تعلم و تهذیب نفس کرده بود

بسم‌الله الرحمن الرحیم

یَا أَیَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ارْجِعِی إِلَىٰ رَبِّکِ رَاضِیَةً مَرْضِیَّةً

رحلت عالم ربانی، فقیه بزرگوار، شخصیت برجسته‌ی عالم تشیع، مرجع عالی‌مقام، حضرت آیت‌الله العظمی حاج سید موسی شبیری زنجانی رضوان‌اللّه‌علیه، موجب تأثر و تأسف فراوان گردید. درگذشت آن استاد فرزانه و روشن‌ضمیر، اندیشمند متخلق و آگاه و معلم برجسته و دلسوز، همه‌ی کسانی را که با شخصیت والای ایشان آشنا بودند، داغدار و سوگوار نمود.

ادب و تواضع، صمیمیت و صفای مثال‌زدنی، سیمای نورانی، بیان آرامش‌بخش و صداقت رفتار و ایمان زلال ایشان، زبانزد و بسیاری را شیفته‌ی وجود مبارک‌اش کرده بود.

مرحوم آیت‌الله العظمی شبیری از عالمان دردمند و اندیشمندان وارسته و پرتلاشی بود که سالیان متمادی در مکتب فقه صادق آل محمد سلام‌اللّه‌علیهم به تحصیل و تدریس اشتغال داشت و از خرمن دانش، بینش، فقاهت، دینداری، … …