حمله آمریکا به دو پرتابگر موشکی ایران در جزیره لارک و پاسخ موشکی ایران به مواضع نیروهای آمریکایی در اردن، بار دیگر پرونده پرتنش تهران و واشنگتن را وارد مرحلهای حساس کرده است. اکنون سؤال اصلی این است: آیا این درگیری بخشی از معادله بازدارندگی است یا نشانه آغاز دور تازهای از تنش میان ایران و آمریکا؟
اهمیت حمله به لارک تنها به اهداف نظامی آن محدود نمیشود. این جزیره در نزدیکی تنگه هرمز قرار دارد؛ آبراهی که برای امنیت انرژی و تجارت جهانی اهمیت راهبردی دارد. آمریکا حمله خود را با ادعای جلوگیری از تهدید علیه کشتیرانی و احتمال مینگذاری در تنگه هرمز توجیه کرده است. ایران نیز با پاسخ موشکی به مواضع آمریکا در اردن، نشان داد که حمله به منافع و نیروهایش را بدون پاسخ نخواهد گذاشت.
اما مسئله فراتر از یک تبادل آتش است. هر دو طرف تلاش دارند هزینه اقدام طرف مقابل را افزایش دهند و همین موضوع مفهوم بازدارندگی را وارد معادله میکند. بازدارندگی زمانی موفق است که نمایش قدرت باعث شود طرف مقابل از اقدام بعدی منصرف شود. اما اگر حمله یک طرف، پاسخ طرف مقابل و سپس حملهای جدید را به دنبال داشته باشد، بازدارندگی میتواند به چرخهای از تشدید تنش تبدیل شود.
از این منظر، حمله به لارک یک پیام روشن برای تهران دارد: واشنگتن همچنان آماده استفاده از قدرت نظامی برای حفاظت از منافع خود در منطقه است. در مقابل، پاسخ ایران نیز پیامی مشابه برای آمریکا دارد؛ اینکه اقدام نظامی علیه ایران بدون هزینه نخواهد بود.
اما شاید مهمترین مسئله، … …
