به گزارش فرارو به نقل از نشریه آتلانتیک، تصمیم دونالد ترامپ برای لغو یا تعلیق بخشی از تحریمهای روسیه، موجی از نگرانی و انتقاد را برانگیخته است. ما معتقدیم این اقدام که اواخر روز جمعه اعلام شد، فشار اقتصادی بر کرملین را بهشدت کاهش میدهد، بیآنکه تضمینی عینی برای توقف درگیریها یا آغاز مذاکرات جدی فراهم کند.
من همراه با همکارانم، جان هربست و ویلیام تیلور، بر این باوریم که سیاست دولت ترامپ در قبال روسیه بر این فرض نادرست استوار شده که ارائه امتیازهای اقتصادی میتواند ولادیمیر پوتین را به مصالحه ترغیب کند. از نگاه ما، مسکو تاکنون از تمام این امتیازها بهرهبرداری کرده، اما از تغییر اساسی در اهداف نظامی و راهبردی خود خودداری ورزیده است.
این تصمیم همچنین اعتبار سیاست تحریمی آمریکا را زیر سؤال میبرد؛ بهویژه آنکه کنگره پیشتر قانونی با حمایت گسترده دوحزبی برای افزایش فشار بر روسیه تصویب کرده بود. عقبنشینی از این موضع میتواند پیام ضعف به مسکو مخابره کند و اراده غرب برای ایستادگی بلندمدت در کنار اوکراین را مخدوش سازد. دیپلماسی بدون فشار؛ چرا پوتین عقبنشینی نمیکند؟
یکی از استدلالهای محوری ما، ناکامی تلاشهای واشنگتن برای خاتمه نبرد صرفاً از مسیر مذاکره و اعطای امتیاز است. پوتین با وجود پیامهای مکرر کاخ سفید، همچنان به عملیات نظامی خود ادامه داده و حتی پس از طرح ادعای توقف حملات به زیرساختهای انرژی، اهداف خود را پیگیری کرده است.
در سوی مقابل، کییف بارها آمادگی خود را برای مذاکره، توقف موقت درگیریها و پیگیری سرنوشت مناطق از مسیر دیپلماتیک اعلام کرده است؛ بیآنکه از اصول بنیادین حاکمیت سرزمینی عقب بنشیند. از دید ما، مخالفت با دیپلماسی معنایی ندارد، بلکه مسئله چگونگی ایجاد اهرم فشار برای مصالحه است.
اگر مسکو هزینه ادامه جنگ را کمتر از هزینه مصالحه ارزیابی کند، گشایشهای اقتصادی صرفاً انگیزه ادامه نبرد را تقویت میکند؛ بنابراین ما بر ضرورت تشدید فشارهای همزمان نظامی، مالی و … …

بازار

































































































































































