امپراتوری‌های هوش مصنوعی؛ رقابت آمریکا و چین بر سر قدرت، سرمایه و آینده جهان

اهمیت هوش مصنوعی در این است که کنترل آن می‌تواند به معنای نفوذ بر نوآوری، تولید، علم، فرهنگ و حتی شکل‌گیری دانش آینده باشد. قدرت‌های مسلط ‌فقط فناوری تولید نمی‌کنند بلکه به‌تدریج شرایط دسترسی دیگر کشورها به آن را نیز تعیین می‌کنند.

این وضعیت با الگوهای تاریخی امپراتوری‌ها شباهت دارد. همان‌طور که تسلط بر منابع مالی، مسیرهای تجاری و زیرساخت‌های ارتباطی به قدرت‌های گذشته امکان اعمال نفوذ می‌داد، کنترل تراشه‌ها، مدل‌های هوش مصنوعی، مراکز داده و زیرساخت‌های محاسباتی نیز می‌تواند ابزار سلطه در اقتصاد جهانی امروز باشد.

تفاوت اصلی، سرعت تحولات است. چرخه گسترش و افول امپراتوری‌ها در گذشته ممکن بود قرن‌ها طول بکشد، اما در رقابت هوش مصنوعی، تغییر موازنه قدرت می‌تواند در چند سال اتفاق بیفتد. سلطه از مسیر کمیابی منابع

هوش مصنوعی، برخلاف بسیاری از محصولات نرم‌افزاری گذشته، به منابع کمیاب و سرمایه‌گذاری‌های بسیار سنگین وابسته است. پیشرفت مدل‌های پیشرفته به قدرت پردازشی، حجم داده، انرژی، تراشه‌های پیشرفته، مواد معدنی حیاتی و سرمایه مالی وابسته است. بنابراین، رقابت در این حوزه صرفاً رقابت میان مهندسان یا شرکت‌های نرم‌افزاری نیست و یک مسئله‌ای ژئوپلیتیک است که دسترسی به منابع راهبردی را به عامل تعیین‌کننده قدرت تبدیل می‌کند. …