پشت ظاهر فریبنده این طرح، اما این واقعیت تلخ نهان است که دولت به جای بالا بردن توان خرید مردم، دست در جیب آینده آنها کرده تا فقر امروز را موقتا بپوشاند. پیشفروش یارانه؛ نسیه فروشی دولتی
مسئله بسیار ساده است؛ وقتی تورم و سقوط ارزش پول ملی، دخل و خرج خانوار را به هم ریخته، سیاستگذار به جای ترمیم دستمزدها و مهار گرانی، راه آسان یعنی نسیهفروشی با پشتوانه یارانه را برگزیده است. در این مدل، هیچ پول تازهای وارد جیب مردم نمیشود. خانوار صرفا یارانهای را که هنوز نگرفته، پیشخور میکند و در دو قسط بعدی، با یارانهای نصفه و نیمه روبهرو میشود. در شرایطی که گزارش فائو از جهش ۱۲۲ درصدی قیمت مواد غذایی در شهریور ۱۴۰۵ خبر میدهد، این طرح نه تنها گرهی از کار باز نمیکند، بلکه مردم را در یک تله بدهی بیپایان گیر میاندازد؛ طوری که ماه بعد برای زنده ماندن، چارهای جز گرفتن اعتبار تازه نخواهند داشت.
نکته دیگر اینکه سیاست گذار چنان از یارانه نقدی و کالابرگهای قطرهچکانی به عنوان پشتوانه این اعتبار صحبت میکند که گویی فراموش کردهاند، همین ابزار یارانه سالهاست در زیر چرخدندههای تورم له شده و ناکارآمده شده است. مبلغ یارانه نقدی یا همان کالابرگی که این روزها دولت به بهانههای مختلف در حال حذف تدریجی گروههای بیشتری از آن است، حتی کسری چند روز از هزینههای یک خانوار متوسط را هم پوشش نمیدهد؛ چه رسد به اینکه بخواهد پشتوانه یک خرید اعتباری آبرومند باشد. وقتی یارانه پرداختی به سختی … …


دانلود از کافه بازار


























































































