آخرین وعده غذایی‌تان را چه ساعتی می خورید؟

به گزارش تابناک، اگر از ما بپرسند آخرین وعده چه زمانی بوده، معمولا ساعت شام را می گوییم. اما بعد از آن شاید چای شیرین، میوه، شیر یا تنقلات خورده باشیم. این تفاوت کوچک، برای فهم الگوی واقعی خوردن مهم است. قرار نیست هر خوراکی شبانه خطرناک نامیده شود؛ هدف این است که روز را همانطور که گذشته ببینیم. بسیاری از عادت ها میان کار و تماشای تلفن شکل می گیرند و به یاد نمی مانند. یک نگاه دقیق تر می تواند نشان دهد مشکل در زمان، مقدار، گرسنگی یا شرایط زندگی است.

پرسش اول؛ آخرین وعده یا آخرین دریافت انرژی؟

وعده اصلی و پایان خوردن همیشه هم زمان نیستند. اگر شام ساعت هفت تمام شده ولی نوشیدنی کالری دار ساعت یازده مصرف شده، این دو زمان متفاوت اند. برای شناخت الگو، هر دو را در نظر بگیرید. این توضیح، ارزش غذایی خوراکی پس از شام را تعیین نمی کند؛ فقط به توصیف دقیق کمک می کند. میوه، نوشیدنی شیرین و یک وعده بزرگ، از نظر مقدار و ترکیب یکسان نیستند.

همین تمایز در خواندن پژوهش هم اهمیت دارد. اگر یک خبر درباره آخرین دریافت انرژی نوشته شده، نباید آن را صرفا به ساعت شام ترجمه کرد. متغیری که اندازه گیری شده، بخشی از معنای نتیجه است. حذف آن ممکن است خواننده را به تصمیم نادرست برساند؛ مثلا شام را زود کند، اما به الگوی خوردن پس از آن اصلا توجه نکند، یا از یک میان وعده لازم بی دلیل بترسد.

پرسش دوم؛ چقدر تا خواب فاصله دارید؟

زمان غذا را کنار زمان خواب قرار دهید. ساعت روی دیوار بدون این اطلاعات ممکن است گمراه کننده باشد. آیا بلافاصله پس از شام دراز می کشید؟ آیا هنگام خواب ناراحتی یا گرسنگی دارید؟ آیا خواب در روزهای مختلف جابه جا می شود؟ این پرسش ها کمک می کنند رابطه غذا و استراحت شخصی تر دیده شود. برای فرد دارای شیفت کاری، زمان خواب ممکن است با الگوی معمول شبانه فرق داشته باشد.

اگر بیماری گوارشی یا برنامه درمانی خاص دارید، توصیه اختصاصی اهمیت دارد. یک پیشنهاد عمومی درباره فاصله از خواب، جای دستور پزشک را نمی گیرد. همچنین تغییر وعده نباید باعث شود غذای کافی نخورید. اگر شام زودتر شده ولی هر شب گرسنگی شدید دارید، لازم است ترکیب و مقدار غذا و دریافت روزانه بازبینی شود. هدف، … …