در میان چهرههایی که برای ادای احترام آمده بودند، سکوت بیش از هر چیز دیگری حرف میزد. جای خالی او، میان قاب عکسها و خاطراتی که از سالها فعالیت هنریاش گفته میشد، بیشتر از همیشه به چشم میآمد.
اکبر عبدی برای بسیاری فقط یک بازیگر نبود؛ صدایی آشنا، چهرهای ماندگار و بخشی از خاطرات روزهایی بود که سینما میتوانست با یک نقش، لبخند را به خانهها بیاورد.
در این مراسم، از خاطرات، سالهای فعالیت و لحظههایی گفته شد که او با هنرش برای مردم ساخت؛ اما شاید تلخترین بخش ماجرا همین باشد: مردی که سالها دیگران را خنداند، حالا خاطرهاش اشک را مهمان چشمها کرده است.
چهلم، پایان یک سوگ نیست؛ فرصتی است برای مرور ردپای انسانی که بخشی از زندگیاش را روی پرده سینما به جا گذاشت؛ ردپایی که شاید با گذشت زمان، نه کمرنگتر، که ماندگارتر شود.
مراسم چهلمین روز درگذشت اکبر عبدی، بازیگر نامدار سینما، تئاتر و تلویزیون، به دعوت خانواده این هنرمند فقید و به میزبانی محمود خاضعین برگزار شد؛ شبی که با حضور جمعی از چهرههای مطرح فرهنگ و هنر، مرور خاطرات ماندگار «مرد هزارچهره سینمای ایران»، پخش تصاویر آثار او و رونمایی از تندیس اکبر عبدی همراه بود.
حدود ۴۰ روز پس از درگذشت اکبر عبدی، مراسم یادبود این هنرمند فقید با حضور جمعی از اهالی سینما، موسیقی و هنر برگزار شد؛ مراسمی که بیش از آنکه رنگ وداع داشته باشد، به پاسداشت نام و خاطرات هنرمندی اختصاص داشت که با نقشهای ماندگارش برای چند نسل از مردم ایران خاطره ساخته است.
به گزارش خبرآنلاین، این مراسم با اجرای امیریل ارجمند آغاز شد. او در ابتدای برنامه با اشاره به جایگاه ویژه اکبر عبدی در میان مردم و هنرمندان گفت: «امشب اینجا جمع شدهایم نه برای بدرقه؛ چرا که با وجود گذشت ۴۰ روز از رفتنش، هنوز در میان ما حضور دارد. آمدهایم تا یاد کنیم از یک هنرمند خوشقلب، یک انسان، یک نابغه و یک خاطره مشترک.» …
