در شرایط جدید، دولت‌ها بیش از گذشته به انرژی هسته‌ای، گاز طبیعی، انرژی‌های تجدیدپذیر، فناوری‌های ذخیره‌سازی و توسعه شبکه‌های انتقال برق توجه می‌کنند تا ضمن کاهش آسیب‌پذیری در برابر بحران‌های ژئوپلیتیکی، میان هزینه انرژی، امنیت عرضه و اهداف زیست‌محیطی تعادل برقرار کنند.
پایان تقابل سنتی انرژی فسیلی و انرژی پاک؟
در چند دهه گذشته، بخش مهمی از مباحث سیاست‌گذاری انرژی بر تقابل میان سوخت‌های فسیلی و انرژی‌های پاک متمرکز بود. دولت‌ها برنامه‌هایی برای حذف تدریجی نفت، گاز و زغال‌سنگ اعلام می‌کردند و سرمایه‌گذاران نیز بر اساس چشم‌انداز محدود شدن مصرف سوخت‌های فسیلی، مسیرهای جدید سرمایه‌گذاری را انتخاب می‌کردند.
اما جنگ ایران و آمریکا محدودیت‌های چنین رویکردی را آشکار کرده است. هنگامی که عرضه انرژی مختل می‌شود و قیمت‌ها با جهش مواجه می‌شوند، اولویت دولت‌ها از مباحث نظری و ایدئولوژیک به سمت تأمین سوخت، پایداری تولید برق و کنترل هزینه‌های انرژی تغییر می‌کند.
این تغییر نگرش در بخش‌های مختلف صنعت انرژی، از نفت و گاز گرفته تا انرژی هسته‌ای، تجدیدپذیرها، شبکه‌های انتقال و فناوری‌های ذخیره‌سازی قابل مشاهده است.
البته معنای این تحول، پایان گذار انرژی یا پیروزی سوخت‌های فسیلی نیست؛ بلکه نشان می‌دهد هر برنامه‌ای برای تحول در نظام انرژی باید پیش از هر چیز قابلیت اطمینان و امنیت عرضه را تضمین کند.
تنگه هرمز؛ نقطه‌ای که معادلات انرژی جهان را تغییر داد
تنگه هرمز مهم‌ترین نمونه از آسیب‌پذیری مسیرهای انتقال انرژی در بحران اخیر است. پیش از جنگ ایران و آمریکا ، حدود یک‌پنجم تجارت جهانی نفت و گاز طبیعی مایع از این آبراه راهبردی عبور می‌کرد. …
دانلود از کافه بازار
