نکته قابل تأمل اینجاست که تئاتر همیشه یکی از هنرهایی بوده که قرار بود امکان تماشای آن برای عموم مردم فراهم باشد؛ هنری که قرار بود نه فقط برای گروهی خاص از مخاطبان، بلکه برای دانشجو، کارمند، خانواده و هر کسی که علاقهای به تماشای نمایش دارد، قابل دسترس باشد. اما حالا با دیدن قیمتهایی در محدوده چند میلیون تومان، این پرسش مطرح میشود که چرا هر چیزی را باید به سمت اشرافیشدن برد؟
این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
برترینها: این روزها سه نمایش پربازیگر با موضوع اساطیر ایرانی روی صحنه رفتهاند یا در آستانه اجرا هستند؛ آثاری که در نگاه اول میتوانند نشانهای امیدوارکننده از توجه دوباره به شاهنامه و روایتهای اساطیری ایران باشند، اما قیمت بلیت برخی از آنها بحث دیگری را به میان کشیده است. پیشفروش نمایش-ارکسترال «آرش» با بازی نوید محمدزاده و طناز طباطبایی آغاز شده، اما آنچه بیش از خود نمایش خبرساز شده، قیمت نزدیک به ۵ میلیون تومانی برخی بلیتهاست. نمایش «پسران فریدون» نیز با بلیتهایی از یک تا یک میلیون و ۴۰۰ هزار تومان روی صحنه میرود. نمایش «سیاوش» هنوز قیمتگذاری نشده، اما با توجه به ترکیب بازیگران و عوامل آن، بعید است با قیمت پایینی عرضه شود.
وقتی تئاتر از مخاطب معمولی فاصله میگیرد
نکته قابل تأمل اینجاست که تئاتر همیشه یکی از هنرهایی بوده که قرار بود امکان تماشای آن برای عموم مردم فراهم باشد؛ هنری که قرار بود نه فقط برای گروهی خاص از مخاطبان، بلکه برای دانشجو، کارمند، خانواده و هر کسی که علاقهای به تماشای نمایش دارد، قابل دسترس باشد. اما حالا با دیدن قیمتهایی در محدوده چند میلیون تومان، این پرسش مطرح میشود که چرا هر چیزی را باید به سمت اشرافیشدن برد؟
در همین رابطه، مازیار معاونی، نویسنده و منتقد، با انتقاد از روند گران شدن تئاتر نوشته است: «اگر سالها قبل با ورود تئاتر اشرافی برخورد میشد، امروز دیگر شاهد بلیتهای ۵ میلیونی و جولان سلبریتیها روی صحنه نبودیم.»
این اظهارنظر بار دیگر بحث قدیمی فاصله گرفتن تئاتر از مخاطب عمومی را زنده کرده است. البته روشن است که تولید یک نمایش بزرگ، بهویژه آثاری که از چهرههای شناختهشده، ارکستر، طراحی صحنه گسترده و امکانات فنی ویژه استفاده میکنند، هزینههای بالایی دارد. دستمزد بازیگران، گروه اجرایی، اجاره سالن، دکور، تبلیغات و هزینههای تولید را نمیتوان نادیده گرفت. با این حال، مسئله اینجاست که آیا تمام این هزینهها باید مستقیماً از جیب مخاطب تأمین شود؟ …
