این موشک که توسط شرکت دولتی «روکتسان» توسعه یافته، نسخهای ارتقا یافته از مدلهای پیشین تایفون به شمار میرود. وزن آن حدود ۷.۲ تن و طولش نزدیک به ۱۰ متر اعلام شده است. همچنین گفته میشود که موشک در مرحله پایانی پرواز توان مانور دارد؛ قابلیتی که رهگیری آن را برای سامانههای پدافند هوایی دشوارتر میکند. دقت اصابت آن نیز کمتر از پنج متر عنوان شده است.
برآوردها حاکی از آن است که سرعت این موشک از ۵.۵ ماخ فراتر میرود؛ تحولی که میتواند به ترکیه توانایی انجام حملات راهبردی مستقل، بدون نیاز به مجوزهای آمریکا یا کشورهای اروپایی، بدهد.
با وجود آنکه برد نظری موشک اراضی اشغالی را پوشش میدهد، برخی کارشناسان نظامی صهیونیستی در شرایط کنونی از شدت تهدید آن میکاهند. آنان چند دلیل برای این ارزیابی مطرح میکنند و مدعی هستند:
برتری دفاعی رژیم صهیونیستی: این رژیم دارای شبکه پدافند هوایی چندلایهای شامل سامانههای «حیتس ۲»، «حیتس ۳» و «فلاخن داوود» است؛ سامانههایی که اساساً برای مقابله با موشکهای بالستیک پیچیدهتر، از جمله موشکهای ایرانی، طراحی شدهاند.
نبود کلاهک هستهای: ترکیه عضو ناتو و امضاکننده پیمان منع گسترش سلاحهای هستهای است و گفته … …
