عصر هفتم اکتبر ۲۰۲۶، مارکو روبیو، وزیر امور خارجه آمریکا، در جریان سفر کاری خود به یونان برفراز تپه پنیکس آتن، با چشم انداز آکروپولیس حاضر شد و سخنرانی خود را آغاز کرد. مکان این سخنرانی در دوران باستان محل گردهمایی شهروندان آتنی برای بحث و تصمیمگیری درباره امور شهر بود و از نمادهای شکلگیری دموکراسی شناخته میشود.
او در این فضای تاریخی، گذشته را به زبان سیاست امروز پیوند زد. میراث یونان باستان و مسیحیت را ستود و با اشاره به چهرهها و الگوهای تاریخی و اسطورهای، از سقراط و آشیل تا جنگجویان اسپارتی و شهیدان مسیحی، شرافت، وظیفه و فداکاری را از ویژگیهای سازنده تمدن غرب دانست.
در مقابل، با یادآوری حمله سپاهیان خشایارشا به آتن و سپس نقد برداشت رهبری مذهبی ایران از فداکاری و شهادت، میان دو تصور از قهرمانی مرز کشید. در این چینش روایتی ناقص، میراث یونان پشتوانه تعریف «ما»ی غربی آزاد شد و ایران، از رویاروییهای باستانی تا منازعات امروز، در جایگاه «دیگری» شرقی مستبد آن قرار گرفت.
بااینوجود، این سخنان در فضای تداوم تنش میان ایران و آمریکا و نگرانی از تشدید دوباره درگیریها، با واکنشهای انتقادی در رسانهها و شبکههای اجتماعی ایران و یونان روبهرو شد.
به باور برخی کاربران ایرانی، روبیو برای نمایش آمریکا بهعنوان قدرتی برتر و پیروز، به تباری تاریخی نیاز دارد و با تکیه بر میراث یونان، و دیگری قرار دادن یونان میکوشد به سیاستهای امروز واشنگتن اعتبار اخلاقی و تمدنی ببخشد.
در یونان نیز پروکوپیوس پاولوپولوس، رییسجمهوری پیشین، ضمن ارجنهادن به ستایش میراث یونانی، سخنرانی روبیو را تلاشی برای توجیه سلطه جهانی آمریکا دانست. او با نقد ادعای برتری تمدنی غرب، بر برابری تمدنها و امکان گفتوگوی شرق و غرب تأکید کرد و کمتوجهی روبیو به حقوق بینالملل و حاکمیت کشورها را زیر سؤال برد.
سیاستگذاری در پرتو یونان باستان …

بازار



































































![[سیفالرضا شهابی] «پیمان مکه» یادآور رویداد مشابه](/news/u/2026-08-23/ettelaat-r9e55.jpg)





























































































