سردار شهید علی رضائیان، از فرماندهانی بود که شجاعت در میدان نبرد را با تواضع، سادهزیستی و آموزههای قرآنی درآمیخته بود. او که از مبارزات دوران انقلاب تا جبهههای کردستان و عملیاتهای بزرگ دفاع مقدس حضوری مؤثر داشت، به روایت همرزمانش، در کنار مسئولیت فرماندهی، از سنگرسازی و خدمت به رزمندگان غافل نبود.
این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
به گزارش ایسنا، علیرضاییان، فرمانده قرارگاه حمزه سیدالشهدا (ع)، در سال ۱۳۲۶ در در فیروزآباد تهران به دنیا آمد و پس از مدتی همراه خانوادهاش به شهر اصفهان عزیمت کرد. رضاییان طی مسافرتی به تهران، در منزل آیتالله سعیدی به کار ساختمانسازی مشغول شد و در همان ایام، شدیداً تحت تأثیر شهید گرانقدر قرار گرفت. همزمان با پیروزی انقلاب اسلامی، شهید رضاییان به همراه عدهای از برادران حزبالله مبادرت به تشکیل کمیته دفاع شهری اصفهان و همچنین تشکیل سپاه در شهرستانهای داران، فریدن، خوانسار و مبارکه کرد. در اوایل سال ۱۳۵۹ با تعدادی از برادران سپاه به کردستان مأمور شد و با رشادتهای خود در آزادسازی شهر سنندج نقش مهمی را ایفا کرد و در یکی از درگیریها بر اثر اصابت گلوله از ناحیه سر و گلو، بهشدت مجروح شد و مدتها در بیمارستان حالت اغماء داشت.
رضاییان در عملیاتهای فرمانده کل قوا، شکست حصر آبادان، طریقالقدس، فتحالمبین، بیتالمقدس و رمضان حضور فعالی داشت.در تاریخ سوم آبان ۱۳۶۲ و قبل از مرحله سوم عملیات والفجر ۴، هنگامیکه برای شناسایی و بررسی منطقه عملیاتی به همراه چهارتن از فرماندهان و مسئولین قرارگاه به دامنه جنوبی ارتفاعات لری رفته بود، در حین صعود به قله ارتفاع لری، به علت عدم پاکسازی کامل منطقه، روی مین رفته و بهشدت مجروح شد.
مسئول وقت اطلاعات قرارگاه چنین نقل میکند: وقتی بالای سر او رفتم، دیدم به علت ترکشهای زیادی که به بدنش خورده، جانسوزانه ناله میکند.او را بهسختی به پشت جبهه منتقل کردند. در بیمارستان بود که به آرزوی دیرینه خود رسید و به لقاء معبود و معشوقش نایل گشت.
مبارزی که خانه به دوش بود
روایت سردار قدرتالله میرزایی
قدرتالله میرزایی که در دوران دفاع مقدس؛ مدیر گروه مهمات سازی سپاه ناحیه اصفهان بوده و بنیانگذار تعمیر سلاح در یگان های رزم سپاه می باشد؛ در بخشی از کتاب خاطرات خود نقل میکند: …