پتروشیمی آبادان از جمله بنگاههای صنعتی باسابقه کشور است که برخورداری از زیرساختهای تولیدی و جایگاه تاریخی در صنعت پتروشیمی، انتظارات زیادی را از ظرفیت اقتصادی آن ایجاد میکند. با این حال، بهرهبرداری کامل از این ظرفیتها مستلزم اصلاح ساختار مدیریتی، تأمین سرمایه موردنیاز و استفاده از شیوههای کارآمد اداره بنگاه است. در چنین شرایطی، واگذاری بخشی از سهام این شرکت به بخش خصوصی متخصص میتواند بهعنوان یکی از راهکارهای جدی برای خروج از وضعیت کمبازده، احیای ظرفیتهای تولیدی و بازگشت آن به مسیر سودآوری مورد توجه قرار گیرد.
تجربه بنگاههای اقتصادی نشان داده است که تغییر ساختار سهامداری، در صورت ورود سرمایهگذار واجد صلاحیت و برخوردار از توان فنی و مدیریتی، میتواند زمینهساز تحول در عملکرد شرکتها باشد. نمونههایی از واگذاری سهام شرکتهای زیرمجموعه نهادهای عمومی نیز نشان دادهاند که مشارکت بخش خصوصی میتواند به افزایش درآمد، بهبود بهرهوری و فعالسازی ظرفیتهای اقتصادی بنگاهها منجر شود. از همین رو، واگذاری پتروشیمی آبادان را نباید صرفاً یک تصمیم در حوزه ترکیب سهامداران دانست؛ بلکه باید آن را فرصتی برای بازنگری در مدل اداره این مجموعه صنعتی ارزیابی کرد.
یکی از مشکلات ساختاری اقتصاد ایران، تداوم تصدیگری مستقیم دولت و نهادهای عمومی غیردولتی در اداره بنگاههای اقتصادی است. سازمان تأمین اجتماعی، صندوقهای بازنشستگی، بنیادها، مؤسسات عمومی، صندوق ذخیره فرهنگیان و شهرداریها، مالکیت شرکتهای متعددی را در اختیار دارند؛ در حالی که مأموریت اصلی این مجموعهها الزاماً اداره مستقیم واحدهای تولیدی نیست. …

بازار































































































































































