نه تسلیم نه جنگ بی‌پایان

جوان آنلاین: تقسیم‌بندی رئیس مجلس از «دو خطای راهبردی در کشور» تا حدود زیادی دقیق است. نکته فقط اینجاست که این دو دسته خطاکار، تظاهرات رسانه‌ای و هیاهوی مجازی‌شان بسیار بیشتر از پایگاه اجتماعی و واقعیت وجودی‌شان است. ولی نمی‌شود این دو دسته را نادیده گرفت، مگر آن‌که هیاهو را از آنان گرفت! زیرا «هر دو رویکرد خواسته دشمن برای برهم زدن انسجام و اتحاد کشور را محقق می‌سازد». 

دسته اول «از جنگ سخن می‌گوید، اما هیچ افق و سازوکاری برای پایان مقتدرانه آن ندارد. این نگاه با نفی هرگونه تعامل و دیپلماسی، بدون محاسبه مقدورات عملاً کشور را به سمت فرسایش و جنگ بی‌پایان می‌برد». این دسته اول عموماً افراد جنگ‌ندیده‌اند. کارشان تمسخر نظامیان و حرف‌های قلمبه درباره جنگیدن و دمار از دشمن درآوردن است. شاید هم دعوی خودشان را با اعتمادی که به نیرو‌های مسلح دارند، تکرار می‌کنند! ولی اگر هم چنین است باید تصمیم به جنگ را برعهده خود نیرو‌های مسلح و فرمانده کل‌قوا بگذارند، نه از درون استودیو‌های خبری این سکو و آن رسانه، نسخه «جنگ بی‌پایان» بپیچند. 

دسته دوم «دچار خطای کم‌برآوردی از توان ملی است؛ ایران را ضعیف می‌پندارد و با هراس‌افکنی، نسخه تسلیم و پذیرش شروط یک‌طرفه دشمن را می‌پیچد». اینان حتی پایگاهی به مراتب ضعیف‌تر از دسته اول دارند. خودشان‌اند و خودشان. عموماً فربه‌های مالی و رانتی در جریان اصلاحات هستند که تسلیم‌شدن را با زرورق «صلح‌طلبی» نسخه می‌کنند. خطای اینان به گفته رئیس‌مجلس، «منابع و عزت ملی را پیش‌کش دشمن می‌کند». چنین چیزی اتفاق نخواهد افتاد! …