«هفتهنامه تجارت فردا» با ترجمه مقالهای از مجله اکونومیست مینویسد: بهنظر میرسد حجم نفت خروجی از خلیج فارس درستی ادعای او را ثابت میکند. شرکت کپلر (Kpler) که کار ردیابی کشتیها را انجام میدهد، برآورد کرده است که کشورهای عربی منطقه در ماه سپتامبر تاکنون، با احتساب جریانهای عبوری از تنگه هرمز و همچنین نفت منتقلشده از طریق خطوط لوله (که از تنگه نمیگذرند) بهطور میانگین روزانه ۱۷ میلیون بشکه نفت خام و فرآوردههای نفتی صادر کردهاند. این رقم بالاترین میزان از ماه فوریه تاکنون و نزدیک به مجموع روزانه ۲۱ میلیونبشکهای پیش از آغاز جنگ است. در مقابل، ایران تنها ۲۰۰ هزار بشکه در روز صادر میکند که کمتر از یکدهم میزان صادراتش پیش از شروع درگیریهاست. از واشنگتن که در فاصله هفت هزارمایلی قرار دارد، چنین به نظر میرسد که تسلط و کنترل شدید ایران بر نفت خلیج فارس روبهکاهش است.
اما آیا این تحلیل درست است؟ قیمت نفت خام برنت که شاخص جهانی محسوب میشود همچنان در حدود ۱۰۰ دلار در هر بشکه باقی مانده است. رقمی که از قیمت ماه ژوئن (زمانی که آمریکا و ایران به توافقی موقت دست یافتند) حدود ۴۰ درصد بالاتر است، حال آنکه در آن زمان حجم صادرات یکچهارم کمتر بود. مشکل اصلی، هزینههای سرسامآور حملونقل دریایی نیست. نرخ اجاره نفتکشها به سطوح بیسابقهای رسیده، اما قیمتگذاری معاملات آتی نفت برنت بر مبنای «تحویل روی عرشه» (FOB) انجام میشود که نشاندهنده قیمت نفت خام در مرحله بارگیری است، نه در مرحله تحویل نهایی. در عوض، سه عامل اصلی در این میان برجسته بهنظر میرسند: عرضه نفت خام همچنان از تقاضا عقبتر است؛ احتمال ممنوعیت صادرات گازوئیل آمریکا موجب اختلال در بازارها شده است؛ و نگرانیها درباره احتمال حمله مجدد ایران به کشتیها یا زیرساختهای انرژی افزایش یافته است. …

بازار


























































































