چگونه در اوج خشم و مشکلات، «دکمه مکث» را بزنیم؟

فاطمه ویسمه‌ای روان‌شناس در گفت‌وگو با ایسنا، در این باره که خشم‌های فروخورده در قالب رفتارهای غیرمستقیم و پرخاشگری پنهان به روابط عاطفی و خانوادگی آسیب می‌زنند، اظهار کرد: وقتی فرد ناراحتی‌اش را شفاف بیان نمی‌کند، ممکن است به‌جای گفت‌وگو، رفتاری سرد در پیش بگیرد، کنایه بزند، سکوت سنگین اختیار کند یا دست به رفتارهایی بزند که طرف مقابل احساس کند در حال تنبیه‌شدن است. این وضعیت همان «خشم و پرخاشگری خاموش و غیرمستقیم» است.

خطر رفتارهای تلافی‌جویانه در روابط

این روانشناس ادامه داد: البته نمی‌توان هر سکوت یا فاصله‌گرفتنی را رفتار تلافی‌جویانه یا پرخاشگری پنهان دانست، بلکه باید بافت و شرایط رابطه را هم سنجید. با این حال آنچه روابط را دچار فرسودگی عمیق می‌کند این است که خشم حل‌نشده در ذهن باقی بماند و به‌جای گفت‌وگوی صریح و روشن، در قالب رفتارهای آزاردهنده غیرمستقیم بروز پیدا کند.

به گفته وی، وقتی فرد دائما در معرض اخبارها و اتفاقاتی قرار می‌گیرد که احساس می‌کند هیچ کنترلی روی آنها ندارد مثل نگرانی در مورد جامعه‌اش یا آینده، لزوما اینها چیز بدی نیستند حتی می‌توانند ما را نسبت به مسائل مهم حساس و مسئول نگه دارند، اما مشکل از جایی شروع می‌شود که فرد ساعت‌ها اخبار را دنبال می‌کند، عصبانی می‌شود، دوباره خبر می‌خواند و در نهایت هیچ اقدام موثری هم نمی‌تواند انجام دهد. در این حالت ما می‌گوییم که نگرانی به‌جای اینکه به آگاهی یا عمل منجر شود، به فرسودگی روانی تبدیل شده و آسیب‌هایی را به فرد وارد می‌کند که جبران ناپذیرند.

سلامت روان به معنای بی‌تفاوتی نیست

وی ادامه داد: برای رهایی از این وضعیت، راه‌حل بی‌تفاوتی یا راه میانه‌ای هم وجود دارد. سلامت روان به‌معنای بی‌تفاوت شدن نیست. اتفاقا می‌توانیم از چیزی عصبانی، ناراحت یا حتی معترض باشیم و در عین حال هم اجازه ندهیم آن اتفاق تمام ذهن ما و زندگی ما را اشغال کند. شاید یکی از مفیدترین سوال‌ها هم این باشد که من در این شرایط چه چیزی را می‌توانم تغییر … …