به گزارش خبرنگار اجتماعی خبرگزاری تسنیم، «چند قدم آنطرفتر، روی صندلی دیگری که داخل اتاق پزشک قرار داشت، یک آقا نشسته بود و من باید درباره مشکلی حرف میزدم که گفتنش حتی در خلوت هم برایم سخت بود.» این را زنی میگوید که برای مشکلی که در ستون فقرات داشته راهی مطب یک متخصص مغز و اعصاب شده اما آنچه بیش از بیماری، او را در آن لحظه آزار میداده، حضور بیمار دیگری در اتاق پزشک بوده است. او میگوید باید در کنار سایر مشکلاتی که داشته درباره مسئله بیاختیاری ادرار نیز با پزشک صحبت میکرده؛ موضوعی که از نظر او کاملاً شخصی و خصوصی بوده و بیان کردنش در حضور یک فرد غریبه، احساس شرم و معذب بودن شدیدی برایش ایجاد کرده بود.
برای بیماری که به مطب پزشک مراجعه کرده، اتاق معاینه قرار است جایی باشد که بتواند بدون ترس از قضاوت، خجالت یا شنیده شدن حرفهایش توسط دیگران، درباره بیماری و علائم خود صحبت کند اما تجربه برخی بیماران نشان میدهد که گاهی فاصله میان «اتاق انتظار» و «اتاق معاینه» آنقدرها هم که باید، مرز مشخصی ندارد.
روایت یک زن دیگر از مراجعه به متخصص زنان نیز مشابه است و میگوید: «وقتی وارد اتاق شدم، دو نفر دیگر هم آنجا بودند و من بعضی سؤالها را که جوابشان کاملاً شخصی بود، نمیتوانستم جلوی دو بیمار دیگر مطرح کنم.»
این تجربهها شاید در نگاه نخست، صرفاً اتفاقی ناخوشایند در یک مطب شلوغ به نظر برسند؛ مطبهایی که تعداد بیماران در آنها زیاد است، صف انتظار طولانی است و پزشک برای پاسخگویی به حجم بالای مراجعهکنندگان تحت فشار قرار دارد اما وقتی پای اطلاعات پزشکی و خصوصی افراد به میان میآید، موضوع از یک بینظمی ساده در روند ویزیت فراتر میرود. انطباق و تکریم 2محور سلامت معنوی بیماران/جای خالی معنویت در دروس پزشکی
در برخی مطبها، بهویژه مطبهایی که با حجم بالای مراجعهکننده مواجه هستند، بیماران به صورت گروهی وارد اتاق پزشک میشوند یا همزمان با یکدیگر مورد ویزیت قرار میگیرند. در چنین شرایطی، ممکن است بخشی از اطلاعات پزشکی یک بیمار، ناخواسته توسط بیمار دیگری که در اتاق حضور دارد شنیده شود. …
