بازار
وی تاکید کرد: آنچه امروز در حوزه مشاغل سخت و زیان‌آور نیازمند بررسی جدی است، بیش از آنکه اشکال در اصل قانون یا آیین‌نامه اجرایی باشد، به نحوه اجرای قانون، عملکرد کمیسیون‌های بدوی و تجدیدنظر استانی کیفیت کارشناسی‌های بهداشت حرفه‌ای و میزان نظارت بر محیط‌های کار بازمی‌گردد.
سهرابی همچنین افزود: آقای وزیر باید توجه داشته باشند که تشخیص سخت و زیان‌آور بودن یک شغل، موضوعی سلیقه‌ای تبلیغاتی یا مبتنی بر بازدید ظاهری از یک کارخانه نیست. قانون‌گذار برای این موضوع معیارهای مشخصی تعیین کرده است مطابق تبصره ۲ الحاقی ماده ۷۶ قانون تأمین اجتماعی، عوامل فیزیکی، شیمیایی، مکانیکی و بیولوژیکی محیط کار در صورتی که از استانداردهای مربوط خارج باشند و در اثر اشتغال، تنشی بالاتر از ظرفیت طبیعی جسمی و روانی کارگر ایجاد کنند و موجب بیماری شغلی یا عوارض ناشی از آن شوند، مبنای تشخیص قرار می‌گیرند. بنابراین دو موضوع باید همزمان مورد توجه قرار گیرد: نخست، وجود و میزان مواجهه کارگر با عوامل زیان‌آور محیط کار که باید از طریق کارشناسی تخصصی، اندازه‌گیری و مستندسازی شود؛ دوم، استمرار و سوابق اشتغال کارگر در آن شرایط. صرف عنوان شغلی یا نام کارخانه تعیین‌کننده نیست همان‌طور که نادیده گرفتن مواجهه مستمر کارگر با آلاینده‌ها نیز قابل قبول نیست. مشکل را در اجرا برخی از کمیسیون‌های استانی جست‌وجو کنید، نه در اصل حقوق قانونی کارگران …
