رنو مگنوم یکی از پیشروترین کامیونهای تاریخ است که مفهوم آسایش راننده را در صنعت حمل و نقل تغییر داد. این کشنده فرانسوی با کابین کاملا تخت خود، خیلی زود به گزینهای محبوب در خطوط ترانزیت ایران تبدیل شد.
در سال ۱۹۹۰ میلادی شرکت فرانسوی رنو از کامیونی رونمایی کرد که با تمام استانداردهای زمان خود تفاوت داشت. این خودرو که در ابتدا با نام پروژه AE معرفی شد، محصولی بود که فلسفه ساخت کابین کشندهها را به طور کامل تغییر داد. تا پیش از معرفی این مدل، تمام کامیونهای بیدماغ اروپایی بخشی از محفظه موتور را در داخل کابین جای میدادند که این مسئله باعث ایجاد برآمدگی وسط اتاق و کاهش فضای حرکتی راننده میشد.
طراحان رنو با یک ایده سنت شکنانه، محفظه موتور را به صورت کامل از بخش نشیمنگاه راننده جدا کردند. این کار نه تنها لرزش و صدای موتور را در داخل کابین به حداقل رساند، بلکه فضایی کاملا تخت و یکدست برای حرکت راننده فراهم کرد. این سبک ساخت باعث شد رنو مگنوم در سال ۱۹۹۱ جایزه پرافتخار کامیون سال اروپا را از آن خود کند و به عنوان پروژهای موفق در تاریخ صنعت خودرو ثبت شود.طراحی ظاهری مگنوم؛ مجسمه مکعبی با جزئیات عجیب
ظاهر رنو مگنوم در نگاه اول شبیه به هیچ کامیون دیگری در دنیا نبود و همین ساختار جسورانه آن را از تمام رقبای اروپایی متمایز میکرد. بدنه این خودرو بر اساس فرم هندسی مکعب طراحی شده بود و حالتی دو تکه داشت که در آن بخش اتاق راننده درست مانند یک جعبه لوکس و مستقل روی شاسی و محفظه موتور سوار میشد. این خط جداکننده افقی میان کابین و موتور بارزترین المان بصری مگنوم بود که اصالت و هویت فنی آن را فریاد میزد.
یکی از عجیبترین و خاصترین نکات در طراحی ظاهری مگنوم، محل قرارگیری پلههای ورود به کابین بود. بر خلاف تمام کشندههای دنیا که پلهها جلوی چرخ جلو یا روی گلگیر قرار دارند، طراحان رنو پلههای مگنوم را پشت محور جلو تعبیه کردند. راننده برای سوار شدن باید از نردبان عمودی و دستگیرههای بلند کناری بالا میرفت که حسی شبیه به بالا رفتن از کابین لوکوموتیو قطار یا یک برج دیدهبانی را تداعی میکرد. …
