به گزارش روابط عمومی مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی، بابک نگاهداری در خصوص پر رنگ شدن مبحث «رویای ملی» در ادبیات پژوهشی و سیاستگذاری این روزهای کشور و در میان انبوه مسائل اقتصادی، گفت: باید قبول کنیم که رویای ملی یک مفهوم فانتزی نیست؛ بلکه شالوده هر نظام حکمرانی پایدار و جهتدهنده قدرت ملی است. این موضوع به خصوص با توجه به شرایط جدید نظام بینالملل و بعد از این دو جنگی که ما داشتهایم؛ بیشتر خود را اثبات کرده است.
وی با بیان اینکه در دنیا ایدههای جهانیشدن رو به افول رفته و اعتبارش را از دست داده است، عنوان کرد: در غیاب یک رویای معتبر، ما نه میتوانیم گذشته را درست روایت کنیم، نه حال را تحلیل کنیم و نه ارادهای برای تغییر آینده خواهیم داشت.
امروز هدف اصلی در جنگهای شناختی و ترکیبی، «رویازدایی» و تخریب اراده ملی ماست
رییس مرکز پژوهشهای مجلس، با بیان اینکه جامعه بیرویا، پیوندش را با زمان از دست میدهد و سیاستهایش به تصمیمات پراکنده و بیافق تنزل مییابد، توضیح داد: امروز هدف اصلی در جنگهای شناختی و ترکیبی، «رویازدایی» و تخریب اراده ملی ماست. بنابراین، ارائه تصویر روشنی از آینده، پیششرط قطعی برای ایجاد امید، بسیج منابع داخلی و تولید رضایت است؛ چرا که امید، خمیرمایه اصلی رویاست.
چتر کلان فرهنگی کشور، کارآمدی گذشته را از دست داده است
وی همچنین در خصوص تکثر و گاه تضاد جامعه امروز ایران در نگاه به آینده است با تاکید بر لزوم رسیدن به یک رویای مشترک در میان این چندگانگیهای فرهنگی، یادآور شد: متأسفانه چتر کلان فرهنگی کشور کارآمدی گذشته را از دست داده و آرمانشهر مشترک، کمتر در ادبیات روزمره ما دیده میشود. در چنین فضایی، بخش از جامعه به یکی از سه گزینه «بیتفاوتی»، «اعتراض» یا «خروج» روی آوردهاند که هر سه به ضرر پیشرفت کشور است.
رویای ملی با دستور و بخشنامه ساخته نمیشود
نگاهداری، قدم اول برای عبور از این وضعیت را ایجاد مفاهمه و به رسمیت شناختن یکدیگر از نظر فرهنگی دانست و خاطرنشان کرد: رویای … …
