به گزارش فرارو به نقل از روزنامه القدس العربی، دولت دونالد ترامپ احیای دکترین مونرو را به یکی از پایههای راهبرد سیاسی، دیپلماتیک و نظامی خود تبدیل کرده است؛ سیاستی که در ظاهر با شعار «آمریکا برای آمریکاییها» معرفی میشود، اما در عمل به معنای گسترش نفوذ و کنترل واشنگتن بر کشورهای قاره آمریکا است.
با این حال، حدود دو سال پس از آغاز این تلاشها، مقاومت سه قدرت مهم منطقه یعنی کانادا، مکزیک و برزیل نشان داده است که تحقق این هدف بهسادگی امکانپذیر نیست. این کشورها با تقویت استقلال اقتصادی و سیاسی خود و گسترش روابط با قدرتهای دیگر، در برابر فشارهای کاخ سفید ایستادهاند. دکترین مونرو؛ از شعار استقلال تا ابزار سلطه
دکترین مونرو در دوم دسامبر ۱۸۲۳ از سوی جیمز مونرو، رئیسجمهور وقت آمریکا در سخنرانی سالانه او در کنگره اعلام شد. جان کوئینسی آدامز، وزیر خارجه آن دوره معمار اصلی این سیاست شناخته میشود. شعار مشهور آن «آمریکا برای آمریکاییها» بود؛ شعاری که در ابتدا در واکنش به استقلال کشورهای آمریکای جنوبی از استعمار اسپانیا و نگرانی از گسترش نفوذ قدرتهای اروپایی بهویژه فرانسه و بریتانیا شکل گرفت.
در آن زمان، واشنگتن توان نظامی کافی برای اجرای عملی این دکترین را نداشت. اما با افزایش قدرت آمریکا، این سیاست بهتدریج از موضعی در برابر استعمار اروپا به ابزاری برای مداخله در امور کشورهای آمریکای لاتین تبدیل شد. در سال ۱۹۰۴، تئودور روزولت با گسترش برداشت مداخلهجویانه از دکترین مونرو، زمینه حضور مستقیمتر آمریکا در کشورهایی مانند کوبا، نیکاراگوئه، جمهوری دومینیکن و هائیتی را فراهم کرد. واشنگتن به بهانه مشکلات داخلی و بدهیهای این کشورها، در امور آنها مداخله کرد.
پس از جنگ جهانی دوم نیز این دکترین در چارچوب مقابله با نفوذ اتحاد جماهیر شوروی دوباره اهمیت یافت. بحران موشکی کوبا و حمایت آمریکا از کودتاهای منطقهای از جمله کودتای سال ۱۹۷۳ شیلی، نمونههایی از کاربرد این رویکرد در دوران جنگ سرد بودند. …

بازار

































































































































































