بر پایه داده‌های موجود، پاسخ دوم منطقی‌تر است. به نظر می‌رسد برجسته‌سازی «مادر همه بمب‌ها» بیش از آنکه نشانه یک طرح نظامی کارآمد باشد، تلاشی برای اثرگذاری روانی بر افکار عمومی ایران، القای هراس به مقامات، ایجاد شکاف در صف مسئولان و القای این تصور است که واشنگتن هنوز ابزار نظامی «استفاده‌نشده» و «تعیین‌کننده» در اختیار دارد. در ادامه، ابتدا ماهیت فنی این سلاح بررسی می‌شود، سپس سناریوهای احتمالی استفاده از آن ارزیابی می‌گردد و در نهایت دلایل روانی-رسانه‌ای بودن طرح آن تبیین می‌شود.
ماهیت فنی GBU-۴۳/B؛ بمبی برای اهداف سطحی، نه تأسیسات عمیق
«مادر همه بمب‌ها» نام تبلیغاتی بمب GBU-۴۳/B است. این سلاح توان انفجاری و دایره تخریب بالایی دارد و به همین دلیل نام آن به سرعت در رسانه‌ها برجسته می‌شود. اما نکته کلیدی این است که این بمب با مکانیزم انفجار در هوا و برای آسیب زدن به اهداف سطحی و نسبتاً وسیع طراحی شده است. یعنی کارکرد اصلی آن ایجاد موج انفجار گسترده در سطح است، نه نفوذ به عمق زمین و انهدام تأسیسات مستحکم زیرزمینی.
همین ویژگی فنی، ادعای استفاده از آن علیه تأسیسات عمیق مانند کوه کلنگ یا پایگاه‌های موشکی را بسیار ضعیف میکند. اگر هدف، منهدم کردن تأسیساتی باشد که ده‌ها یا صدها متر گرانیت و سنگ خارا روی آن قرار دارد، یک بمب هواانفجاری — حتی با قدرت زیاد — اثرگذاری چندانی نخواهد داشت. برای چنین اهدافی به سلاح‌های نفوذگر، چندبار حمله و توان انهدام لایه‌های سنگی نیاز است، نه یک بمب با انفجار سطحی. بنابراین، طرح این بمب به عنوان «کلید شکست» یا «ابزار نهایی» علیه تأسیسات زیرزمینی ایران، از نظر فنی بیشتر شبیه یک اغراق رسانه‌ای است تا یک راهبرد عملیاتی واقعی. …
دانلود از کافه بازار
