بازار
یک سالمندی سالم و باکیفیت دقیقاً چه ویژگی‌هایی دارد و خانواده‌ها معمولاً در تعریف «سالمندی سالم» چه اشتباهاتی می‌کنند؟
سالمندی سالم به این معنا نیست که فرد هیچ‌گونه بیماری روحی و جسمی نداشته باشد. اتفاقاً ممکن است یک سالمند همزمان چند بیماری مزمن داشته باشد، اما همچنان از لحاظ کارهای روزمره و زندگی مستقل باشد، از لحاظ شناختی عملکرد مناسب داشته باشد، ارتباط اجتماعی خود را حفظ کرده باشد و در مجموع از کیفیت زندگی خوبی برخوردار باشد. در طب سالمندی، ما به جای تمرکز صرف بر بیماری‌ها و به عبارتی بیماری محور بودن، بر شخص سالمند متمرکز هستیم و به «توانمندی و استقلال در زندگی روزمره» فرد سالمند نگاه می‌کنیم؛ یعنی آیا سالمند می‌تواند کارهای روزمره خود را انجام دهد، راه برود، ارتباط اجتماعی برقرار کند، تصمیم بگیرد و در فعالیت‌های مورد علاقه‌اش شرکت کند یا خیر.
یکی از باور‌های غلط خانواده‌ها این است که هر نقص عملکردی سالمند را به حساب «عدد سن» می‌گذارند؛ مثلاً می‌گویند: «پیر شده دیگه، پس مورد قبول است که حافظه‌اش ضعیف شود یا زمین بخورد.» درحالی‌که بسیاری از این تغییرات که منجر به اختلال در زندگی فرد سالمند شده است قابل بررسی، پیشگیری یا درمان هستند.
با افزایش سن، چه تغییرات جسمی و روانی طبیعی است و از چه نقطه‌ای باید این تغییرات را جدی گرفت و برای بررسی پزشکی اقدام کرد؟ …
