داستانی که قهرمان ندارد

 عظیم اردستانی، کارگردان این نمایش، درباره فضای روایی اثر، شخصیت‌پردازی و بهره‌گیری از عروسک‌ها در این نمایش به ارائه نکاتی پرداخت. اردستانی گفت: «ماه خواهر من است» روایتی واقع‌گرایانه از یک زندگی است؛ قصه‌ای که قهرمان ندارد، اما به‌نوعی مبارزه‌ای در تنهایی و با تنهایی است. شاید همین تنهایی انسان‌هاست که آنها را برای همنوعانشان جذاب می‌کند؛ تنهایی‌ای که یگانه است و به واسطه همین یگانگی، جاذبه دارد.

 او افزود: زن در این نمایش به پوچی نرسیده است؛ چراکه قصد دارد عروسکی بسازد که زندگی‌اش را به پایان برساند. او همچنان امیدوار است و همین امید است که در نهایت نجات‌بخش خواهد بود؛ امیدی که به تعبیری همان عشق است.

 این کارگردان درباره شخصیت‌پردازی زن و جایگاه عروسک سلطان در نمایش توضیح داد: شخصیت زن در نمایش «ماه خواهر من است» با ساختن عروسکی به نام سلطان، در پی نجات خویش است. در نگاه نخست، با سلطانی مواجه هستیم که فرمانرواست و هرچه بخواهد همان خواهد شد؛ شخصیتی قدرتمند که حکم می‌راند. در واقع، او سلطان هزار و یک شب است.اما در نگاه دوم، سلطان … …