وی افزود: در سالهای گذشته، بارها شاهد تصمیماتی بودهایم که بدون کوچکترین مشورت با انجمن اتخاذ و ابلاغ شده است؛ تصمیماتی که آثار و تبعات آن مستقیماً متوجه آموزشگاههای آزاد هنری بوده است. نمونه روشن آن، طراحی و ابلاغ تابلوهای سردر آموزشگاهها بود؛ طرحی که بدون نظرخواهی از فعالان این حوزه تدوین شد و با واقعیتهای فعالیت آموزشگاههای هنری، هویت بصری این مراکز و سلیقه جامعه هنری هیچ تناسبی نداشت. نمونه دیگر هم تعیین شهریه آموزشگاههاست؛ موضوعی که مستقیماً با ادامه حیات اقتصادی آموزشگاهها ارتباط دارد، اما باز هم بدون مشارکت و نظر تخصصی انجمن تعیین شد.
عضو انجمن آموزشگاه های آزاد هنری استان تهران با تاکید بر اینکه نباید نماینده صنف را از فرآیند تصمیم گیری کنار گذاشت، توضیح داد: قرار بود این انجمن از حمایتهای قانونی، مالی و اجرایی برخوردار باشد تا بتواند وظایف خود را انجام دهد. اما نه تنها چنین حمایتی صورت نگرفت، بلکه به مرور شاهد تشکیل انجمنهای متعدد موازی در حوزههای مختلف هنری بودیم که عملاً بخشی از وظایف و مسئولیتهای مشترک را به صورت موازی دنبال میکنند و نتیجه آن چیزی جز پراکندگی، تداخل وظایف و تضعیف مطالبهگری واحد نبوده است.
فیروزی تصریح کرد: در ۲ سال گذشته، انجمن آموزشگاههای آزاد هنری استان تهران با وجود همه محدودیتها، تمام توان خود را صرف پیگیری ۲ مطالبه اساسی اصلاح وضعیت مالیاتی آموزشگاههای آزاد هنری و دوم، … …
