ایران در طول تاریخ با انواع بحرانهای طبیعی، اقتصادی، اجتماعی و محیطزیستی روبهرو بوده است. زلزله، سیل، خشکسالی، کمآبی، تغییرات معیشتی، بحرانهای اقتصادی و تحولات سریع اجتماعی، ظرفیت سازگاری جامعه ایرانی را بارها به آزمون گذاشتهاند. در چنین شرایطی، تابآوری اجتماعی اهمیت زیادی پیدا میکند؛ زیرا بسیاری از بحرانها فقط زیرساختها و اقتصاد را تحت تأثیر قرار نمیدهند، بلکه بر روابط خانوادگی، اعتماد عمومی، مشارکت اجتماعی، احساس تعلق و کیفیت زندگی مردم نیز اثر میگذارند.
از این منظر، تابآوری اجتماعی ایران یک ظرفیت ثابت و از پیش تعیینشده نیست. این ظرفیت در بستر روابط اجتماعی ساخته میشود و میتواند در طول زمان تقویت یا تضعیف شود. مطالب پیشنهادی هویت اساس تابآوری است ۱۴۰۵/۰۶/۱۸ مسیر تابآوری ایران از فرد تا فرهنگ ۱۴۰۵/۰۶/۱۰
تابآوری اجتماعی چیست؟
تابآوری اجتماعی به ظرفیت افراد و جوامع برای مواجهه با فشارها و اختلالات، سازگاری با شرایط جدید و حفظ یا بازسازی کارکردهای مهم اجتماعی گفته میشود. در این مفهوم، بحران پایان کار نیست؛ فرصتی برای یادگیری، اصلاح و افزایش آمادگی نیز محسوب میشود.
جامعه تابآور جامعهای نیست که هیچگاه آسیب نبیند. چنین جامعهای در دنیای واقعی وجود ندارد. تفاوت اصلی در نحوه مواجهه با بحران است. یک جامعه ممکن است در برابر یک شوک اجتماعی یا اقتصادی دچار فروپاشی روابط و کاهش اعتماد شود، در حالی که جامعهای دیگر بتواند از شبکههای خانوادگی، محلی و اجتماعی برای کاهش آسیبها استفاده کند. …
