اما پرسش مهم این است که اگر محدودیت گاز بار دیگر به واحدهای صنعتی تحمیل شود، کدام صنایع بیشترین آسیب را خواهند دید؟ آیا بنگاههای تولیدی امکان استفاده از سوخت جایگزین را دارند و خسارت ناشی از کاهش تولید، عقبماندن از تعهدات صادراتی و احتمال تعدیل نیروی کار چگونه جبران خواهد شد؟
از سوی دیگر، در شرایطی که تأمین گاز خانوارها در اولویت قرار دارد، سهم صنعت از این تصمیم چیست و دولت چه برنامهای برای جلوگیری از تکرار خسارتهای سالهای گذشته دارد؟
در همین زمینه، آرش نجفی، رئیس کمیسیون انرژی اتاق بازرگانی، در گفتوگو با خبرآنلاین درباره احتمال اعمال محدودیت گاز در ۱۱ استان کشور و آمادگی صنایع برای مواجهه با ناترازی انرژی اظهار کرد: آمادگی صنایع برای مواجهه با کمبود گاز به معنای برخورداری از روش جایگزین است؛ اما صنایع امکان ذخیرهسازی گاز را ندارند و نوع مصرف آنها نیز متفاوت است.
وی با اشاره به تفاوت الگوی مصضرف گاز در بخشهای صنعتی افزود: برخی صنایع مانند پتروشیمیها از گاز بهعنوان خوراک استفاده میکنند، فولادیها آن را بهعنوان سوخت و احیاکننده به کار میگیرند و گروهی دیگر نیز برای تأمین انرژی حرارتی به گاز وابستهاند. هیچیک از این صنایع امکان ذخیرهسازی گاز را ندارند و در صورت بروز کسری، راهکار مشخصی جز کاهش یا توقف فعالیت نخواهند داشت. فولادیها و پتروشیمیها بیشترین آسیب را میبینند
رئیس کمیسیون انرژی اتاق بازرگانی با تأکید بر آسیبپذیری صنایع فولادی و پتروشیمی در برابر محدودیت گاز گفت: این دو گروه صنعتی نیاز ویژهای به گاز دارند و از جمله شرکتهای ارزآور کشور محسوب میشوند. بنابراین، محدودیت تأمین گاز میتواند خسارت بسیار جدی به فعالیت آنها وارد کند. …

بازار

































































































































































