یکی از مهمترین گلوگاههای موجود، نبود زیرساخت عملیاتی مستقل برای توزین (باسکول) محمولههای حمل یکسره و حمل شهری است.
بهعنوان نمونه، در بندر امیرآباد، در حال حاضر صرفاً دو باسکول فعال، شامل باسکول ورودی و خروجی، پاسخگوی تردد تمامی محمولههایی هستند که چه با مقصد سایر استانها و چه از طریق حمل شهری به انبارهای خارج از محوطه بندری منتقل میشوند. تجمیع این حجم از عملیات در دو مسیر توزین، موجب شکلگیری صفهای طولانی، اتلاف زمان رانندگان و کاهش محسوس ظرفیت حمل روزانه شده است؛ ضمن آنکه عدم تخصیص سهمیه سوخت برای کامیونهای حمل شهری (حمل کالا از انبارهای محوطه های گمرکی به انبارهای خارج محوطه گمرکی در استان) نیز مزید بر علت شده است.
این موضوع بهویژه در حمل شهری آثار اقتصادی مضاعفی دارد؛ چراکه با توجه به تعرفه و درآمد بالاتر حمل بینشهری، رانندگان حمل شهری برای حفظ صرفه اقتصادی فعالیت خود نیازمند انجام چند سرویس در طول روز هستند. معطلی طولانی در صف باسکول عملاً امکان تکرار سرویس و افزایش بهرهوری ناوگان را از آنان سلب کرده و انگیزه همکاری ناوگان حملونقل را کاهش میدهد. بندر امیر آباد؛ محدودیت خروج کالا به دلیل ظرفیت بلا استفاده
نکته قابل تأمل آن است که برای رفع این مشکل، اقدامات زیرساختی لازم در بندر امیرآباد انجام شده و کانکس، دوربین و باسکولهای مربوط به مسیرهای حمل یکسره و حمل شهری آماده بهرهبرداری است؛ با این حال، به دلیل عدم استقرار و تأمین نیروی انسانی مورد نیاز از سوی گمرک، این ظرفیت همچنان بلااستفاده مانده و یکی از مهمترین محدودیتهای خروج کالا پابرجاست.
این در حالی است که پیشتر وعده … …

بازار






























































































































