بازار
وی افزود: زلزله ۲۱ آبان ۱۳۹۶ با بزرگای ۷٫۳ که کانون آن در نزدیکی ازگله و شهرستان سرپل ذهاب در استان کرمانشاه قرار داشت، یکی از بزرگ‌ترین رخدادهای لرزه‌ای دهه‌های اخیر ایران بود. این زمین‌لرزه بیش از ۶۴۰ کشته و بیش از ۱۰ هزار زخمی بر جای گذاشت و بخش گسترده‌ای از شهرها و روستاهای منطقه را تحت تأثیر قرار داد. بررسی عملیات امداد و نجات در ساعات و روزهای نخست پس از حادثه، نقاط قوت قابل توجهی را نشان داد، اما در عین حال مجموعه‌ای از چالش‌های ساختاری و عملیاتی را آشکار کرد که تأثیر مستقیمی بر کارایی پاسخ داشتند.
وی با اشاره به نبود فرماندهی یکپارچه و سامانه فرماندهی حادثه کارآمد اظهار کرد: یکی از اساسی‌ترین چالش‌ها، فقدان مدیریت واحد و یکپارچه در سطح منطقه آسیب‌دیده بود. اگرچه مراکز عملیات اضطراری از سوی برخی سازمان‌ها مانند هلال‌احمر و اورژانس تشکیل شد و فعالیت کرد، اما مرکزی فنی و عینی برای هدایت کل عملیات مدیریت بحران در صحنه حادثه وجود نداشت.
زارع ادامه داد: تیم‌های استانی نیز بیشتر جنبه اداری داشتند تا عملیاتی. در نتیجه، هماهنگی بین نیروهای مختلف، به‌ویژه تیم‌های هوایی و زمینی، ضعیف بود. بالگردهای سازمان‌های پزشکی، نظامی و امدادی هر یک از فرماندهی سازمانی خود دستور می‌گرفتند و این پراکندگی فرماندهی، کارایی عملیات را کاهش داد.
وی با بیان اینکه سامانه فرماندهی حادثه (ICS) در این رخداد به‌درستی و با کیفیت لازم پیاده نشده بود، گفت: این سامانه ابزار استانداردی برای هماهنگی و کنترل تیم‌های پاسخ‌دهنده در حوادث بزرگ است. نبود فرماندهی واحد در ساعات طلایی اولیه، یکی از عوامل افزایش هزینه‌های جانی و اجتماعی محسوب می‌شود.
این استاد تمام زمین‌شناسی با اشاره به کمبود نیروی عملیاتی و متخصص در ساعات نخست پس از زلزله بیان کرد: در ساعات اولیه پس از زلزله، کمبود نیروی عملیاتی کافی به‌وضوح احساس شد. از سوی دیگر، در سال‌های پیش از ۱۳۹۶ تمرین‌ها و مانورهای منظم و جدی در منطقه برگزار نشده بود. در نتیجه، بخشی از پرسنل در شرایط واقعی نمی‌دانستند دقیقاً چگونه و با چه اولویت‌هایی عمل کنند. …
