رضایت مصرف‌کننده، معیار نهایی کیفیت خودرو

در صنعت‌خودرو ایران، کیفیت دیگر نمی‌تواند صرفا با گواهینامه‌ها، آزمون‌های پایان خط یا فهرستی از الزامات فنی سنجیده شود؛ معیار نهایی، تجربه‌ای است که مصرف‌کننده از ایمنی، دوام، کارکرد و خدمات پس از فروش خودرو به‌دست می‌آورد. عبور از فاصله میان ادعای کیفیت و رضایت واقعی، مستلزم بازنگری در شیوه مدیریت تولید، شناسایی ریشه‌ای عیوب و پاسخ‌گویی همه حلقه‌های زنجیره‌تامین است. در این مسیر، استانداردهای بومی می‌توانند به ارتقای صنعت کمک کنند؛ به شرط آن‌که ضمن بهره‌گیری از معیارهای معتبر جهانی، با شرایط فنی و زیرساختی کشور تناسب داشته باشند و به حداقل‌های قانونی بسنده نکنند. کنترل‌های صوری و راه‌حل‌های کوتاه‌مدت نیز جای اصلاح مستمر فرآیندها را نمی‌گیرند. ارتقای کیفیت زمانی معنا پیدا می‌کند که در محصول نهایی، از دوام و ایمنی تا عملکرد و خدمات پس از فروش، بهبودهای روشن و قابل سنجشی دیده شود. باور مدیریتی؛ رکن نخست جهش کیفی تولید

محمدرضا نجفی‌منش، رئیس انجمن صنایع‌همگن نیرومحرکه و قطعه‌سازان خودرو کشور در روز ملی کیفیت در اتاق بازرگانی ایران با اشاره به مسئولیت خطیر تولیدکنندگان داخلی در حوزه ارتقای کیفیت گفت: «وظیفه و رسالت اساسی همه فعالان صنعتی در برهه کنونی این است که تمام توان فنی، تخصصی و اجرایی خود را به میدان بیاورند تا کالای تولیدی کشور، محصولی باکیفیت و استاندارد باشد؛ محصولی که حتی قابلیت رقابت تمام‌عیار در بازارهای بین‌المللی را داشته باشد. البته فراتر از مفهوم صرف رقابت خارجی، معیار اصیل بین‌المللی بودن زمانی محقق می‌شود که آحاد مشتریان و مصرف‌کنندگان در داخل کشور از کیفیت، کارکرد و دوام این کالاها نهایت رضایت را داشته باشند و حس اطمینان واقعی در بازار داخلی شکل بگیرد.»

این مقام صنفی با تاکید بر لزوم عبور از رویه‌های سنتی و ناصحیح در حوزه کیفی محصولات داخلی، افزود: «ما ناگزیر هستیم رویکردها و مسیرهای نادرست گذشته را به‌طور کامل کنار بگذاریم و با اتکا به ظرفیت‌ها، شایستگی‌ها و توانمندی‌های بومی موجود در کشور، حرکتی شتابان، هوشمندانه و رو به‌جلو را آغاز کنیم. همواره انتقاد کردن و برشمردن کاستی‌ها ساده‌ترین کار ممکن به‌شمار می‌رود؛ اما آن‌چه صنعت ما امروز به‌شدت به آن محتاج است، طراحی، پیاده‌سازی و اجرای راهکارهای کاملا عملیاتی و اجرایی در کف کارخانه‌ها است.» …